Τράπεζες: Ο μεγάλος γρίφος με τις πιστώσεις

Ούτε το 25% των κεφαλαίων που άντλησαν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με αρνητικό επιτόκιο οι ελληνικές τράπεζες δεν χρησιμοποιήθηκε για πιστώσεις.

Τα στοιχεία των ΜμΕ που χρηματοδοτήθηκαν από τα προγράμματα εγγυοδοσίας κατά των επιπτώσεων της Covid-19 δείχνουν ότι στον χώρο της εστίασης μόλις 16 επιχειρήσεις έλαβαν χρηματοδότηση μέσω της Αναπτυξιακής Τράπεζας επί συνόλου 41.559 επιχειρήσεων.

Μόνιμη δικαιολογία; Οι τράπεζες πρέπει να εξυγιανθούν, να ξεφορτωθούν τα κόκκινα δάνεια, για να μπορέσουν να παίξουν τον ρόλο τους.

Τώρα -προς τούτο- που ξανακούγονται τα περί bad bank, o Γ. Στουρνάρας θυμήθηκε ξαφνικά το «ιρλανδικό μοντέλο», ενώ στο παρασκήνιο (και όχι μόνο…) μαίνεται ο πόλεμος των ποικιλώνυμων funds για τον έλεγχο ουσιαστικά των δανειακών χαρτοφυλακίων.

Πίσω από κάθε «πρόταση – λύση» υπάρχουν διαφορετικά συμφέροντα. Κατ’ αρχάς μια bad bank θα σήμαινε ότι όλες οι κόκκινες θέσεις (NPE’s) θα περνούσαν από το χαρτοφυλάκιο της «καλής» σ’ αυτό της «κακής» τράπεζας. Σε ποια τιμή; Στην αγοραία προφανώς, κι έτσι οι καλές τράπεζες θα έγραφαν μονομιάς όλη τη ζημιά και θα χρειάζονταν νέα ανακεφαλαιοποίηση. Ακριβώς γι’ αυτό η ΕΚΤ την περίοδο 2011-2012, αλλά και 2014-2015 απέρριπτε την bad bank

Αλλά και ιρλανδικό μοντέλο; Ανακεφαλαιοποίηση, δηλαδή, με κρατικά ομόλογα (commercial notes). Η Ιρλανδία το έκανε γιατί είχε υπερχρεωμένες τράπεζες, αλλά χαμηλό, κάτω από 70%, δημόσιο χρέος. Στην Ελλάδα κάτι αντίστοιχο θα το εκτόξευε στο 230%-240% του ΑΕΠ.

2021: Το αδιέξοδο θα συνεχιστεί. Οι «λύσεις» αιωρούνται, αλλά δεν δίνονται. Εκτός αν οι κυβερνώντες και ο κ. Πισσαρίδης ανακαλύψουν την «ανάπτυξη χωρίς τραπεζική χρηματοδότηση»…

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ-Στάθης Σχινάς

SHARE