Oι κασέτες Βαρουφάκη στην ηλεκτρονική σελίδα του ΜέΡΑ25 (www.mera25.gr). 

Δέκα ηχογραφήσεις, διάρκειας 13 ωρών, που εκτυλίχθηκαν από τις 24 Φεβρουαρίου έως την 1η Ιουλίου του 2015, έδωσε στη δημοσιότητα ο Γιάνης Βαρουφάκης από την ηλεκτρονική σελίδα του ΜέΡΑ25 (www.mera25.gr).

Δημοσιοποιήθηκαν, λοιπόν, τα βασικά σημεία των συζητήσεων που δίνουν τον τόνο, αλλά και την ένταση, που επικρατούσε στις συνεδριάσεις των Eurogroup του 2015, κατά τα οποία «παίχτηκε στα ζάρια» η τύχη της χώρας. Αυτό που θέλει να καταδείξει ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι ότι ουσιαστικά δεν υπήρχε διάθεση (με την πολιτική έννοια του όρου) να βρεθεί μια λύση στο “ελληνικό πρόβλημα”. Αντίθετα, η διάθεση ήταν περισσότερο “τιμωρητική” προς τη “χρεοκοπημένη Ελλάδα”, τα αιτήματα της οποία δεν ήθελαν ούτε καν να ακούσουν.

Στις ηχογραφήσεις που ήδη έχουν αναρτηθεί ακούγονται αρνητικά σχόλια για το δημοψήφισμα στην Ελλάδα και όπως λέει ο κ. Βαρουφάκης «το κοινό θα μπορέσει από μόνο του να κρίνει ποιοι ήταν διαλλακτικοί, διπλωματικοί, καλά προετοιμασμένοι, ευγενείς και έτοιμοι για έναν έντιμο ευρωπαϊκό συμβιβασμό και ποιοι ήταν κυνικοί και απαιτούσαν την άμεση συνθηκολόγηση της χώρας μας».

Ο κ. Βαρουφάκης τονίζει ότι «η δημοσιοποίηση των συνομιλιών αυτών δεν είναι μόνο ηθική, αλλά αποτελεί εθνικό και ευρωπαϊκό καθήκον. Είναι το μόνο που μπορεί να σταματήσει την επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης των Ελλήνων, αλλά και των Ευρωπαίων γενικότερα».

Όλοι τον προσφωνούν με το μικρό του.

Η πρώτη ηχογράφηση προέρχεται από την τηλεδιάσκεψη της 24ης Φεβρουαρίου. Το Eurogroup συζητεί 70 ελληνικές προτάσεις για μεταρρυθμίσεις. Μετά την παρουσίαση της λίστας, ο Λετονός αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βάλντις Ντομπρόβσκις, τη χαρακτηρίζει «αρκετά εκτενή», αλλά όχι ικανοποιητικά λεπτομερή. Στις αμφιβολίες των άλλων εταίρων, ο Βαρουφάκης αντιτείνει:

«Είχα την εντύπωση ότι κάνουμε εδώ μια νέα αρχή».

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι ξεκάθαρος:

«Επιζητούμε μια χρονική επέκταση των συμφωνηθέντων, όχι κάποια αλλαγή». Το μήνυμα είναι: «Δεν αλλάζει τίποτα». Ένας συνομιλητής, του οποίου η φωνή δεν είναι αναγνωρίσιμη, σχεδόν τον ικετεύει: «Γιάνη, βοήθησέ μας να ηρεμήσουμε την κοινή γνώμη. Έχουμε και εμείς ψηφοφόρους στις χώρες μας». Είναι η πρώτη ένδειξη για την αντιπαράθεση των δύο πλευρών: ο Βαρουφάκης διεκδικεί ευελιξία, ο Σόιμπλε παραμένει σκληρός.

Η δεύτερη ηχογράφηση προέρχεται από τον Απρίλιο του 2015 στη Ρίγα, την πρωτεύουσα της Λετονίας, όπου ο Βαρουφάκης δίνει τις συνήθεις διαλέξεις του περί μακροοικονομίας, φιλοσοφεί για τα όρια των ιδιωτικοποιήσεων και των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, «σε άψογα αγγλικά, που ελάχιστοι κατέχουν όπως εκείνος», σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό.

Ταυτόχρονα, εκνευρίζει τους άλλους παρισταμένους με τη συμπεριφορά πανεπιστημιακού καθηγητή.

Όλοι περιμένουν συγκεκριμένες προτάσεις και όχι μεγάλες θεωρίες. Ο Σλοβάκος υπουργός Οικονομικών Πέτερ Κάζιμιρ εξανίσταται:

«Απίστευτο. Είχαμε συμφωνήσει τον Φεβρουάριο ότι τέλη Απριλίου θα έχουμε μια εκτενή λίστα με μεταρρυθμίσεις. Δεν την έχουμε. Αντίθετα, έχουμε μια πλημμελή συνεργασία». Και συνεχίζει: «Δεν μπορώ να συμφωνήσω με σένα και να αρνηθώ μια 13η σύνταξη στη χώρα μου». «Αν όμως η Ελλάδα δεν θέλει βοήθεια με τις δεδομένες συνθήκες, ίσως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για συνέπειες», καταλήγει.

Ανάλογη είναι και η αγανάκτηση του Σόιμπλε, λίγη ώρα αργότερα:

«Απίστευτο, απίστευτο. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι είναι δυνατόν να καταλήξουμε σε λύση». Το Plan B φέρεται να ρίχνει, ωστόσο, στο τραπέζι ο Σλοβένος Ντούσαν Μράμορ, αν και, όπως εξηγεί το περιοδικό, η προοπτική του Grexit είναι ιδέα του Σόιμπλε, την οποία ωστόσο δεν διατυπώνει ο ίδιος ευθέως – τουλάχιστον όχι στις μαγνητοφωνημένες συνομιλίες.

Η εξέλιξη της συνεδρίασης είναι η γνωστή: ο Βαρουφάκης μιλάει πολύ, ο Σόιμπλε περιορίζεται σε μερικές αξιοσημείωτες προτάσεις, με απήχηση.

Η τρίτη ηχογράφηση είναι από το Λουξεμβούργο, τον Ιούνιο του 2015, όταν ο Βαρουφάκης διεκδικεί ένα επενδυτικό πρόγραμμα για την Ελλάδα. Το Eurogroup έχει πλέον τη μορφή μυστικής οργάνωσης, όπου η ημερησία διάταξη και οι συμμετέχοντες δεν δημοσιοποιούνται.

Ήδη, αρχίζουν να διαφαίνονται τα πρώτα σημάδια δυσαρέσκειας από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης για τους χειρισμούς του στη Ρίγα και οι ηχογραφήσεις έχουν στόχο την εξασφάλιση του κύρους και της θέσης του. Ένας υπουργός ακούγεται να λέει:

«Έχω αρχίσει να συγχύζομαι. Φτάνει. Η κατάσταση εξελίσσεται επικίνδυνα για όλους μας». Τέσσερις ημέρες αργότερα, στις 22 Ιουνίου στις Βρυξέλλες, ο Βαρουφάκης φθάνει καθυστερημένος, έπειτα από συνάντηση με τον Σόιμπλε.

«Δεν ξέραμε πόσο μακριά είσαι. Ορισμένοι θεωρούσαν ότι θα έρθεις με τη μηχανή από την Αθήνα», του λέει με έκδηλη έλλειψη σεβασμού, όπως εκτιμά το γερμανικό περιοδικό, ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ.

Η λίστα με τις μεταρρυθμίσεις φθάνει αργά στα χέρια της πρώην διευθύντριας του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία κατηγορεί τον Βαρουφάκη ότι παίζει παιχνίδια στρατηγικής.

«Θέλω να σε διαβεβαιώσω, Κριστίν, ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο στρατηγικής στο παιχνίδι. Ο λόγος της καθυστέρησης είναι ότι επεξεργαστήκαμε τη λίστα πολύ πολύ σκληρά», είναι η απάντηση του Βαρουφάκη.

Τον λόγο παίρνει λίγο αργότερα ο Σόιμπλε:

«Θέλουμε να το πούμε με σαφήνεια. Δεν έχουμε κάποια προετοιμασία για τη σύνοδο της Ε.Ε.. Μια σύνοδος χωρίς προετοιμασία είναι μάλλον ενδιαφέρουσα υπόθεση», λέει ειρωνικά. Ο Ισπανός συνάδελφός του Λουίς ντε Γκίντος συμφωνεί: «Δεν ξέρω τι να πω στον πολιτικό μου προϊστάμενο. Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη εκτίμηση. Γιατί συναντήθηκαν οι ηγέτες των χωρών κρατών θα αναρωτηθεί – και θα έχει δίκιο».

Στις 24 και 25 Ιουνίου στις Βρυξέλλες, ο Βαρουφάκης επιχειρεί μάταια να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις, αλλά ο Σόιμπλε δηλώνει άκεφα: «Δεν μου αρέσει να περνάω τόση ώρα στο Eurogroup, ορισμένοι εξ’ ημών έχουμε και άλλα ραντεβού, άλλες υποχρεώσεις».

Ο Φινλανδός Αλεξάντερ Στουμπ αρπάζει την ευκαιρία: «Είναι ενοχλητικό ότι έχω συμμετάσχει σε τρεις συνεδριάσεις Eurogroup μέσα σε έξι ημέρες».

Οι συνάδελφοί του δεν παίρνουν πλέον τον Βαρουφάκη στα σοβαρά, έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο Αλέξης Τσίπρας αναλαμβάνει ολοένα ενεργότερο ρόλο στις συζητήσεις, σε αντίθεση με τον υπουργό Οικονομικών του.

Σε ντοκιμαντέρ για τον ίδιο, ο Σόιμπλε είχε πει το καλοκαίρι του 2015 πως ο Βαρουφάκης «διαθέτει άλλο κριτήριο περί σοβαρότητας». Σήμερα, πάντως, δεν τον ενοχλούν οι ηχογραφήσεις.

«Δεν είναι πια σημαντικό ζήτημα», λέει ο νυν πρόεδρος του Μπούντεσταγκ.

Ενδεικτικά κάποιες από τις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες:

24 Απριλίου 2015 – Πέτερ Κάζιμιρ (Σλοβακία): «We are ready to help Greece. But if Greece doesn’t want help, maybe the time has come to talk consequences» / «Είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε την Ελλάδα, αλλά αν η Ελλάδα δεν θέλει τη βοήθειά μας, ίσως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για συνέπειες»

25 Ιουνίου 2015 – Ντούσαν Μράμορ (Σλοβενία): «So what my conclusion would be the only thing that we could do today is say to Greeks, take it or leave it that memoire» / «Το συμπέρασμά μου είναι ότι το μόνο πράγμα που θα μπορούσαμε να κάνουμε σήμερα είναι να πούμε στους Ελληνες “ή αυτό ή τίποτα”» (σ.σ. το υπόμνημα δηλαδή)

Αλεξ Στουμπ (Φινλανδία): «So, I would fall into the category of saying, at least from my perspective, we are pretty much in a take it or leave it situation» / «Ετσι, ανήκω στην κατηγορία αυτών που λένε, τουλάχιστον από τη δική μου οπτική γωνία, ότι βρισκόμαστε λίγο πολύ στην κατάσταση “ή αυτό ή τίποτα”».

Γερούν Ντάισελμπλουμ: «Uh, so there needs to be a an agreement uh, and if he wants uh, a take it or leave it approach that is also possible, you can simply say yes. That is also an option, seriously» / «Οπότε πρέπει να υπάρξει μια συμφωνία. Και αν θέλετε μια προσέγγιση του τύπου “ή αυτό ή τίποτα”, κι αυτό γίνεται, μπορείτε απλά να πείτε το “ναι”. Αυτό είναι επίσης μια επιλογή -σοβαρά τώρα».

27 Ιουνίου 2015 – Μαρία Λουίς ντι Αλμπουκέρκι (Πορτογαλίδα υπουργός Οικονομικών): «So, obviously, I, like, uh, everyone else, I’m sure, fully respe- respect your decision to make a referendum and ask your people whatever you think should be asked. But please bear in mind that whatever comes out of the decision of the one, of one country cannot presume decisions from all the other 18» / «Προφανώς, εγώ, όπως είμαι βέβαιη και όλοι οι άλλοι, σεβόμαστε πλήρως την απόφασή σας να προβείτε σε δημοψήφισμα και να ζητήσετε από τον λαό σας ό,τι νομίζετε πως πρέπει να ζητηθεί. Αλλά σας παρακαλώ να έχετε κατά νου πως ό,τι βγει από την απόφασή του, από την απόφαση μιας χώρας, δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη απόφαση και από τις υπόλοιπες 18».

SHARE