Έρευνα βάζει στοπ στις ελπίδες για 4 φάρμακα πλην, πιθανόν της ρεμδεσιβίρης

Στοπ στις προσδοκίες για τα οφέλη συγκεκριμένων φαρμακευτικών ουσιών στην αντιμετώπιση της covid-19 φαίνεται να βάζουν τα αποτελέσματα μεγάλης έρευνας ερευνητικού φόρουμ του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που ξεκίνησε τον περασμένο Φεβρουάριο. Εξετάστηκαν η ρεμδεσιβίρη (remdesivir), η υδροξυχλωροκίνη (hydroxychloroquine), η λοπιναβίρη (lopinavir) και η ιντερφερόνη-β 1α (interferon beta-1a).

Τελικά, η υδροξυχλωροκίνη, η λοπιναβίρη και η ιντερφερόνη, με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης, απορρίφθηκαν και σταμάτησε η περαιτέρω δοκιμή τους, ενώ άλλα φάρμακα, όπως μονοκλωνικά αντισώματα, θα προστεθούν.

Μόνο στην περίπτωση της ρεμδεσιβίρης υπάρχει μία ένδειξη ότι μπορεί να μειώνει τη διάρκεια νοσηλείας, αλλά και αυτό θα πρέπει να επιβεβαιωθεί σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο (placebo) κλινικές δοκιμές, πριν φάρμακα με την συγκεκριμένη ουσία χρησιμοποιηθούν π.χ. σε ασθενείς με συγκεκριμένους παράγοντες κινδύνου, ενώ θα πρέπει να προσδιοριστεί τόσο ο κατάλληλος χρόνος για την χορήγηση όσο και τα αποτελέσματα της λήψης σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα και παράγοντες.

Όπως αναφέρει σχετικά το Αθηναϊκό Πρακτορείο, από τις 22 Μαρτίου έως τις 4 Οκτωβρίου 2020, συνολικά 11.330 ασθενείς συμμετείχαν στη δοκιμή από 405 νοσοκομεία σε 30 χώρες και στις έξι περιοχές του ΠΟΥ. Συνολικά 2750 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν remdesivir, 954 υδροξυχλωροκίνη, 1411 λοπιναβίρη (χωρίς ιντερφερόνη), 2063 σε ιντερφερόνη (συμπεριλαμβανομένων 651 έως ιντερφερόνη συν λοπιναβίρη) και 4088 δεν έλαβαν κάποιο σε ερευνητικό φάρμακο. Οι περισσότεροι ασθενείς (81%) ήταν νεότεροι από 70 ετών, 62% ήταν άνδρες, 25% είχαν διαβήτη, 8% ήταν ήδη διασωληνωμένοι. Τα χαρακτηριστικά των ασθενών ήταν ισορροπημένα μεταξύ των ομάδων θεραπείας και της αντίστοιχης ομάδας ελέγχου. Καταγράφηκαν 1253 θάνατοι στο νοσοκομείο (11.8% των ασθενών κατέληξαν , ορισμένοι μετά την 28η ημέρα).

Ο κίνδυνος θανάτου σχετιζόταν με διάφορους παράγοντες, ιδιαίτερα από την ηλικία (θνησιμότητα 20.4% σε ασθενείς ≥70 ετών και 6.2% σε ηλικίες <50 έτη) και το αν ήταν ήδη διασωληνωμένοι όταν ξεκίνησαν την θεραπεία (θνησιμότητα 39% σε διασωληνωμένους και 9.5% σε ασθενείς που δεν ήταν διασωληνωμένοι). Κανένα από τα υπό δοκιμή φάρμακα δεν είχε συγκεκριμένη επίδραση στη θνησιμότητα, είτε συνολικά, είτε σε οποιαδήποτε υποομάδα ανάλογα με την ηλικία, την ανάγκη για διασωλήνωση κατά την είσοδο στην μελάτη, τη γεωγραφική περιοχή ή τη χρήση γλυκοκορτικοειδών.

SHARE