ΚΚΕ-ΚΝΕ στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής-Τιμή στους εκτελεσθέντες από τους Ναζί

Στεφάνι στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής κατέθεσαν σήμερα 1η Μάη αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ και του ΚΣ της ΚΝΕ.

 

Εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ στεφάνι κατέθεσε ο Γιάννης Πρωτούλης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του κόμματος, ενώ η αντιπροσωπεία αποτελείτο επίσης από τους Λουΐζα Ράζου μέλος του ΠΓ της ΚΕ και γραμματέα της ΚΟΑ και Θοδωρή Χιώνη μέλος του ΠΓ της ΚΕ. Εκ μέρους του ΚΣ της ΚΝΕ στεφάνι κατέθεσε ο Ιάσονας Φανός.

«Καλή Πρωτομαγιά σε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες σε όλους τους ανθρώπους του μόχθου, σε όλο το λαό μας, σε όλους τους λαούς του κόσμου» τόνισε σε δήλωσή του ο Γιάννης Πρωτούλης, προσθέτοντας «Ανάσταση λαών και καλές γιορτές σε όλους και όλες. Το μήνυμα της Πρωτομαγιάς παραμένει επίκαιρο. Παραμένει επίκαιρο στη μαχητική – λαϊκή αντίσταση απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Παραμένει επίκαιρο στον αποφασισμένο αγώνα για το μέλλον που αξίζει στην ανθρωπότητα, ένα μέλλον χωρίς την καπιταλιστική βαρβαρότητα, ένα μέλλον του Σοσιαλισμού – Κομμουνισμού. Τιμή και δόξα στους 200 της Καισαριανής και σε όλες τις θυσίες του λαού μας».

Στην αντιπροσωπεία του Κόμματος συμμετείχαν ακόμη οι Λουίζα Ράζου και Θοδωρής Χιώνης, μέλη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και ο Θέμης Γκιώνης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Ακόμα παραβρέθηκε ο Ηλίας Σταμέλος, πρώην Δήμαρχος Καισαριανής.

Αμέσως μετά τα μέλη της ΚΝΕ άφησαν από ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο μνημείο, ενώ ακολούθησε το πένθιμο εμβατήριο.

—Οι 200 της Καισαριανής ήταν Έλληνες πολιτικοί κρατούμενοι που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τις ναζιστικές δυνάμεις Κατοχής, ως αντίποινα για τη δράση της αντιστασιακής οργάνωσης του ΕΛΑΣ. Οι περισσότεροι από τους εκτελεσθέντες παραδόθηκαν στις δυνάμεις Κατοχής από το προηγούμενο καθεστώς, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία των 200 ήταν μέλη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ.

Η εκτέλεση των 200 Ελλήνων πατριωτών είναι μία από τις πλέον αιματοβαμμένες σελίδες της αντίστασης κατά των Ναζί στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πρώην κρατούμενοι ήταν εξόριστοι επί δικτατορίας Μεταξά στην Ακροναυπλία, την Ανάφη και τον Αϊ-Στράτη. Τους εκτέλεσαν ως αντίποινα για τον θάνατο ενός Γερμανού στρατηγού και τριών αξιωματικών στους Μολάους της Λακωνίας, στις 27 Απριλίου του 1944. 
Οι εκτελεσθέντες κρατούνταν στο στρατόπεδο στο Χαϊδάρι. Νωρίς το πρωί μετά το προσκλητήριο, εκφωνήθηκε ο κατάλογος των μελλοθάνατων που είχε συνταχθεί στα γραφεία των Ες Ες και της Ειδικής Ασφάλειας στην οδό Μέρλιν.
Οι 200 μεταφέρθηκαν στο σκοπευτήριο με δέκα φορτηγά και κατά τη διάρκεια της διαδρομής, έγραφαν σημειώματα και τα πετούσαν στο δρόμο. Παραλήπτες ήταν η μάνα, ο πατέρας, τα αδέλφια, οι αγαπημένοι τους άνθρωποι και οι συναγωνιστές τους. Οι περαστικοί ήταν οι ταχυδρόμοι που θα μετέφεραν τα μαντάτα…
Η επιστολή του γεωπόνου Νίκου Μαριακάκη
«Καλύτερα να πεθάνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά παρά να ζει σκλάβος», έγραψε ο Νίκος Μαριακάκης, γεωπόνος από τα Χανιά. Τιμή και σεβασμό εμπνέει η στάση του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, στον οποίον οι Γερμανοί προσέφεραν τη ζωή επειδή γνώριζε πέντε γλώσσες και τον χρησιμοποιούσαν ως διερμηνέα. Έπρεπε όμως κάποιος άλλος να πάρει τη θέση του. Απάντησε ότι θα δεχόταν να ζήσει μόνο εάν δεν πήγαινε κάποιος άλλος στο εκτελεστικό απόσπασμα, αντί για αυτόν! Οι Γερμανοί δεν συγκινήθηκαν.
Η διαταγή για τις εκτελέσεις
H διαταγή για τις εκτελέσεις δημοσιεύτηκε στον κατοχικό Τύπο στις 30 Απριλίου του 1944 και προέβλεπε ακόμα και τυχαίες εκτελέσεις περαστικών στους Μολάους προς Σπάρτη.
«Την 27ην Απριλίου 1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους, κατόπιν μιας εξ ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν Στρατηγόν και τρεις συνοδούς του. Πολλοί Γερμανοί στρατιώται ετραυματίστησαν. Ως αντίποινα διατάχτηκε: 1. Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944. 2. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών, τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάοι προς Σπάρτην έξωθεν των χωρίων. Υπό την εντύπωσιν κακουργήματος τούτου Έλληνες εθελονταί εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς. Ο Στρατιωτικός Διοικητής Ελλάδος».
Στην τελευταία φράση περιγράφεται κυνικά ότι τα αντίποινα είχαν ήδη ξεκινήσει από Έλληνες συνεργάτες των κατακτητών. Η διαταγή εκτέλεσης όπως δημοσιεύτηκε στον Τύπο
Σύμφωνα με το βιβλίο του Θανάση Χατζή, «Η νικηφόρα επανάσταση που χάθηκε», η διαταγή σκόρπισε τον φόβο στις τάξεις του ΕΑΜ. Έγιναν συγκεντρώσεις και ψηφίσματα προς την ελληνική διοίκηση να ματαιωθεί η σφαγή. Πολλές γυναίκες κρατουμένων ζήτησαν ακόμη και την παρέμβαση του αρχιεπισκόπου. Σχεδόν οι 170 από τους 200 ήταν πρώην κρατούμενοι στην Ακροναυπλία και οι υπόλοιποι πρώην εξόριστοι στην Ανάφη. Η μεταφορά στον τόπο της εκτέλεσης γίνονταν ανά 20 άτομα.Οι αυτόπτες μάρτυρες διηγήθηκαν, ότι το χώμα δεν προλάβαινε να ρουφήξει το αίμα.
Ο Σουκατζίδης, αν και ήταν το νούμερο 71, μπήκε στην τελευταία εικοσάδα για να επιτελέσει τον ρόλο του μεταφραστή. Όταν οι πρώτοι 20 στήθηκαν στον τοίχο, ο Γερμανός αξιωματικός τον ρώτησε εάν είχαν κάτι να πουν. Οι μελλοθάνατοι φώναξαν: Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω η λευτεριά

Τα πτώματά τους μετέφεραν στα φορτηγά, οι επόμενοι 20 που επρόκειτο να εκτελεσθούν στο σκοπευτήριο. Το εφιαλτικό δρομολόγιο επαναλαμβάνονταν μέχρι να δολοφονηθούν όλοι. Λίγο μετά τις 10 το πρωί, οι Γερμανοί ήρωες, είχαν ολοκληρώσει το έργο τους, απέναντι σε αθώους πατριώτες, που ως κρατούμενοι από την εποχή του Μεταξά, δεν τους είχαν πολεμήσει ποτέ. Οι καμπάνες στις εκκλησίες της Καισαριανής χτυπούσαν πένθιμα….

ΠΗΓΗ: www.mixanitouxronou.gr

SHARE