ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΟΥΠΑΣ: Παρελθόν το σενάριο της δραχμής, πανικός στο πελατειακό παρακράτος…

1) Παρελθόν το σενάριο της δραχμής, πανικός στο πελατειακό παρακράτος…

Μετά τις πληρωμές συντάξεων σε ανθρώπους που έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια και τις δεκάδες χιλιάδες συντάξεις «μαϊμού» αναπηρίας, πρόεκυψε και «θηλυκιά» συμμορία του ΙΚΑ.

Η υπόθεση της συμμορίας που είχαν στήσει κυρίως γυναίκες υπάλληλοι του ΙΚΑ, οι οποίες υπεξαίρεσαν μερικά εκατομμύρια ευρώ, δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά τον κανόνα του τρόπου δόμησης και λειτουργίας του ελληνικού δημοσίου.

Αποτελεί τον κανόνα τόσο στο ΙΚΑ όσο και σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Αυτό είναι κοινό μυστικό. Όπως κοινό μυστικό αποτελεί πως μέχρι σήμερα κανείς δεν τιμωρείται, όταν συλλαμβάνεται.

Στη Ζάκυνθο αποκαλύφθηκε χθες ότι από τους 700 τυφλούς που εισέπρατταν ανάλογο προνοιακό επίδομα, εμφανίστηκαν οι 100 και από αυτούς οι 60 έβλεπαν.

Δημόσιοι υπάλληλοι αποκαλύπτονται με τραπεζικούς λογαριασμούς εκατομμυρίων και πέφτουν στα «μαλακά» ή τιμωρούνται με επιπλήξεις και τρίμηνες διαθεσιμότητες αν δεν επιβραβεύονται και από πάνω.

Στο βαθμό που άνθρωποι συνηθίζουν να υπερασπίζονται τα δίκαια ή άδικα συμφέροντά τους όλος αυτός ο εσμός του παρασιτισμού και της διαφθοράς θα προσπαθεί να υπερασπιστεί τα κεκτημένα. Αυτός ο εσμός της παρασιτοκρατίας είναι η κυρίαρχη τάξη της Ελλάδας.

Είναι αυτός ο εσμός που προσπαθεί να κρύψει τα κλοπιμαία πίσω από πατριωτικές και σοσιαλιστικές κορώνες, περί ανεξαρτησίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ο Κάρολος Μάρξ, το περιγράφει σωστά αυτό στην «Γερμανική ιεδολογία…».

«Όσο περισσότερο οι συνειδητές αυταπάτες της άρχουσας τάξης αποδείχνονται λαθεμένες, κι όσο λιγότερο ικανοποιούν την κοινή λογική, τόσο πιο δογματικά διατυπώνονται και τόσο πιο απατηλή, ηθικολόγα και ιδεαλιστική γίνεται η γλώσσα της κατεστημένης κοινωνίας».

Ας κάνουμε μια αρχή, ενόψει εκλογών, των εκλογών οροσήμου της διάλυσης του πολιτικού σκηνικού της σοβιετικού τύπου πελατοκρατίας της μεταπολίτευσης με το ξήλωμα της διαφθοράς και των συμμοριών που λυμαίνονται την κοινωνία και των εκπροσώπων τους στο συνδικαλισμό και την πολιτική…

Ο φόβος…

Οι συνδικαλιστές των εφοριακών μετά από προφορικές προειδοποιήσεις πως δεν θα ανεχθούν την σπίλωση της τιμής του κλάδου, μήνυσαν τον κ. Διομήδη Σπινέλλη. Σίγουρα οι περισσότεροι υπάλληλοι του υπουργείου οικονομικών είναι έντιμοι άνθρωποι, είτε γιατί δεν μπορούσαν να διαφθαρούν, είτε γιατί δεν το επιθυμούσαν και αντιστάθηκαν σε αυτό.

Η συνδικαλιστική ηγεσία αν ήθελε να υπερασπιστεί την τιμή των εντίμων θα ζητούσε να επιταχυνθεί το πόθεν έσχες όλων των υπαλλήλων και την τιμωρία των ενόχων…

Αντ’ αυτού επιθυμεί τον εκφοβισμό όσων αναφέρουν δημόσια αυτό που όλη η Ελλάδα συζητά ιδιωτικά.

Ο κ. Σπινέλλης είναι πρώην επικεφαλής της διεύθυνσης Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου οικονομικών που είχε καταγγείλει την διαφθορά στον φοροεισπρακτικό μηχανισμό και δηλώσει πως το μόνο σύστημα που δουλεύει είναι αυτό του 4-4-2… Ήτοι, για κάθε δέκα ευρώ που είναι να εισπράξει το κράτος, τέσσερα εισπράττει ο εφοριακός, τέσσερα ο φορολογούμενος και 2 το δημόσιο ταμείο…

Ο κ. Σπινέλλης παραιτήθηκε όταν ήρθε σε προστριβή με τον κ. Καπελέρη για απαλλακτικές παρεμβάσεις στην αγορά των καυσίμων. Ο δεύτερος αναγκάστηκε σε παραίτηση λίγους μήνες αργότερα.

Ο κ. Σπινέλλης έχει αναρτήσει ιστοσελίδα στο διαδίκτυο όπου ζητά από πολίτες την καταγγελία υποθέσεων διαφθοράς.

Δεν ξέρω αν αυτοί που θα τολμήσουν να προβούν σε καταγγελίες, καθώς θα φοβηθούν αντίποινα από τους συναδέλφους και συνεργάτες των επιόρκων, θα είναι λίγοι αυτή τη φορά. Η χρεοκοπία με την οποία έχουμε φορτώσει τα παιδιά μας έχει αλλάξει το σκηνικό και τις προτεραιότητες.

Μέχρι στιγμής μόνο ο κ. Θάνος Τζήμερος του νέου Κόμματος Δημιουργία Ξανά, έχει δηλώσει πως θα προσέλθει σαν μάρτυρας υπεράσπισης στο δικαστήριο. Η Δημιουργία Ξανά, είναι μια κίνηση πολιτών που ξεκίνησε από τη βάση, και η στήλη είχε συμβάλλει στις πρώτες επαφές, διευκολύνοντας την επικοινωνία μεταξύ των φίλων της.

Κόρακας βγάζει κοράκου μάτι;

Αν η πολιτική ηγεσία του τόπου μιλά σοβαρά, όταν αναφέρεται στην πάταξη της διαφθοράς, πρέπει να φέρει στη Βουλή ρύθμιση ασυλίας για όσους καταγγέλλουν φαινόμενα διαφθοράς στο δημόσιο.

Αν η πολιτική ηγεσία διστάζει για τους ευνόητους λόγους που φανταζόμαστε όλοι, τότε θα πρέπει να το ζητήσουν οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που παρακολουθούν τις μεταρρυθμίσεις εξυγίανσης στην Ελλάδα.

Το ξέρω, είναι τραγικό να ζητάει κάποιος προστασία εκτός των θεσμικών οργάνων της πατρίδας του, αλλά σε κάθε άλλη περίπτωση το σκηνικό στη σχέση ελληνικού κράτους και του Έλληνα πολίτη μοιάζει με αυτό του θύματος που πάει στην αστυνομία να ζητήσει προστασία από συμμορία ληστών και εκβιαστών και ο αστυνόμος που αναλαμβάνει την υπόθεση, είναι ο αρχηγός της συμμορίας… Νομίζετε πως αυτά συμβαίνουν μόνο σε παλιές γαλλικές κινηματογραφικές ταινίες;

Πόθεν… το ξέχασες

Τα τελευταία δυο χρόνια έχει αναγγελθεί δυο φορές ο έλεγχος Πόθεν Έσχες για όλους τους υπαλλήλους από το υπουργείο οικονομικών. Και τις δυο φορές φαίνεται πως μείναμε στην εξαγγελία για την δημιουργία εντυπώσεων.

Η ειλικρίνεια των προθέσεων της πολιτικής ηγεσίας θα φανεί τώρα που εισερχόμαστε σε προεκλογική περίοδο. Θα υπερασπιστούν τα συμφέροντα του πληγέντος λαού ή των θυτών πελατών τους;

Πελατειακό παρακράτος…

Έχουμε ξαναναφερθεί στη στήλη πως το πελατειακό κράτος, μετά τον κίνδυνο κατάρρευσής του μαζί με την συνολικότερη κατάρρευση λόγω χρεοκοπίας, δεν διστάζει να μεταχειριστεί παρακρατικές πρακτικές.

Με ιδεολογικά προκαλύμματα διάφορα ιδεολογήματα της άκρας αριστεράς και της άκρας δεξιάς, και στήριγμα ισχυρούς πελατειακούς και συνδικαλιστικούς μηχανισμούς του δικομματισμού, απειλεί και εκφοβίζει, ενίοτε τραμπουκίζοντας, προς κάθε φωνή της κοινής λογικής που απειλεί τα συμφέροντά του.

Στήνει φανταστικούς εχθρούς που επιβουλεύονται την εθνική ανεξαρτησία μας ή την ταξική μας αξιοπρέπειας και επιτίθεται σε όσους υποστηρίζουν την αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων που θα μας οδηγήσουν από ένα κράτος πελατών κλεπτών σε μια κοινωνία πολιτών με υποχρεώσεις και δικαιώματα.

Για τους παλιότερους το σκηνικό θυμίζει έντονα τα τελευταία χρόνια της Χούντας, όταν το τότε παρακράτος μπροστά στο κίνδυνο να χάσει την κουτάλα μαζί με τα ζουμιά, αύξανε τη βία και τον εκφοβισμό προς τις φωνές που αντιδρούσαν.

Καλή λευτεριά και να προσέχετε…

2) Τα κέρδη είναι παιδιά του φόβου…

Η άποψη της στήλης είναι πάγια σφυρηλατημένη, στα 25 σχεδόν χρόνια τριβής με τις αγορές και την χρηματιστηριακή ιστορία των τελευταίων 150 χρόνων: Όταν οι αγορές προσφέρουν ευκαιρίες που βγάζουν μάτια κανείς δεν έχει διάθεση να ρισκάρει. Εφησυχάζει στην ασφάλεια που παρέχει η ευθυγράμμιση με τη συμπεριφορά των άλλων.

Όταν ακόμη τα πράγματα βρίσκονται στη φάση που δρομολογούνται οι ευκαιρίες, τα δεδομένα μοιάζουν μπερδεμένα και απαιτούν τόλμη και ρίσκο.

Όπως έχουμε ξαναγράψει, στο χρηματιστήριο τα κέρδη είναι τα παιδιά του φόβου.

Η αγορά χθες κινήθηκε στα όρια των ρευστοποιήσεων της κατοχύρωσης κερδών της Παρασκευής και των αμφιθυμιών για τις εξελίξεις στις τράπεζες.

Οι 750 μονάδες ονομαστικό επίπεδο της δεκαετίας του ’90 επί της ουσίας αποπληθωρισμένες συνιστούν πολύ χαμηλότερα επίπεδα από το μισό τους ακόμη.

3)Και μια επιτυχία του μνημονίου…

Τους τελευταίους μήνες του 2011 είχαμε περάσει σε πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα. Την τελευταία διετία η ψαλίδα εισαγωγών – εξαγωγών συνεχίζει κλείνει. Από 31,7 δισ. ευρώ το εμπορικό έλλειμμα το 2010 πέρυσι έκλεισε στα 20,7 δισ. ευρώ.

Ενθαρρυντικά είναι τα στοιχεία και τον πρώτο μήνα του 2012.

4) Πιο επικίνδυνα τα ομόλογα από τα γενόσημα…

Αγαπητε κ. Στουπα

Καλημέρα σας,

Είμαι και εγώ ένας από τους 11.000 Έλληνες που επένδυσαν κάποιες από τις οικονομίες τους σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου έχοντας υπ όψιν ότι είναι εγγυημένα από το ελληνικό δημόσιο. Δυστυχώς με το κούρεμα χάνουμε σημαντικό μέρος της ονομαστικής του αξίας μιας και η αγορά έγινε από την πρωτογενή αγορά.

Θα σας ήμουν υπόχρεος εάν μπορείτε να με ενημερώσετε τι γίνεται με την ανταλλαγή αυτών των ομολόγων, με ποιους όρους, πως θα αναπληρωθεί η χασούρα και σχετικά με την διάρκεια, καθ΄ όσον είμαι 60 ετών και εάν τα αντικαταστήσουν με 30ετή, όπως γράφεται, ευνόητο να μην ζω μέχρι τότε και με την χρήση των γενοσημων φαρμάκων.

Επίσης εάν γνωρίζετε την σύσταση κάποιας επιτροπής για την ομαδική δικαστική διεκδίκηση των χρημάτων μας, κάτι ανάλογο με ξένους μικροομολογιουχους.

Σας ευχαριστώ αναμένοντας την άποψη σας.

ΜΜ

Απάντηση: Κατά τη γνώμη μου δεν κινδυνεύετε από τα γενόσημα, καθώς η μόνη διαφορά που έχουν από τα μη γενόσημα είναι πως έχει λήξει ο χρόνος αποκλειστικής εκμετάλλευσης της δραστικής ουσίας από τον εφευρέτη της.

Κινδυνεύετε όμως να χάσετε τα χρήματα που είχατε εμπιστευτεί στο ελληνικό δημόσιο. Τι είναι αυτό που σας εντυπωσίασε στη φράση με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου;

Δεν έχει αποσαφηνιστεί ακόμη ο τρόπος αναπλήρωσης των απωλειών. Θα υπάρξουν διάφορα σενάρια μέχρι τις εκλογές, αλλά θεωρώ δύσκολο να βρει κάποιος άκρη με το ελληνικό κράτος.

Η στήλη είχε ερωτηθεί και είχε εγκαίρως επισημάνει πως η απαλλαγή κάποιας κατηγορίας από το «κούρεμα» θα στοιχειοθετούσε νομικό επιχείρημα για άλλους και ως εκ τούτου οι υποσχέσεις αυτές δεν ήταν παρά λόγια…

Υπάρχει μια ομάδα διεκδίκησης εξαίρεσης από το «κούρεμα»… κατά καιρούς η διεύθυνσή της στο ιντερνετ γράφεται εδώ στο διάλογο. Δεν τη θυμάμαι, αλλά είμαι σίγουρος πως θα το κάνουν και σήμερα. Έχετε το νου σας λοιπόν…

5) Το τέλος της ευημερίας με δανεικά…

Αξιότιμε κε. Στούπα,

Καθότι σας εκτιμώ όχι μόνο για τις οικονομικές θέσεις σας αλλά και τις αντιλήψεις περί ζωής γενικότερα, θέλω να επισημάνω μια σοβαρή παράπλευρη απώλεια αυτής της κρίσης που περνάμε. Είναι η απώλεια των φίλων, καθώς αφανίζεται η μεσαία τάξη και βρισκόμαστε ακόμη και με επιστήθιους φίλους σε διαφορετικά οικονομικά στρώματα. Είναι, πιστεύω μια σοβαρή απώλεια που υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής.

Σε περίπτωση δημοσίευσης προτιμώ ανωνυμία

Μετά τιμής

K.Π.

Απάντηση: Υπάρχουν ήδη πολλές αλλαγές και θα υπάρξουν πιστεύω ακόμη περισσότερες στο τρόπο που βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό, γιατί με το να δούμε τον κόσμο και από άλλη μια πλευρά, ίσως αποκτήσουμε μια πιο σφαιρική και σχετική αντίληψη γι’ αυτόν.

Διαφωνώ πως θα χάσουμε τους φίλους μας επειδή θα υπάρξουν αναταράξεις στις κοινωνικές διαστρωματώσεις. Τους φίλους μου δεν τους επέλεγα ποτέ με βάση της κοινωνική τους θέση ή το μέγεθος του πορτοφολιού. Γι αυτό και δεν ανησυχώ να τους χάσω.

Οι αισιόδοξοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται κάθε καταστροφή σαν μια ευκαιρία, έστω και αν είναι πλέον μεσήλικες και αυτό μπορεί να περιορίζει τα σχέδιά τους.

Η ποιότητα ζωής όλων μας σίγουρα θα υποβαθμιστεί μετά το τέλος της ευημερίας με δανεικά. Δεν το βρίσκω άδικο. Θα απαλλαγούμε κατά τι και από αυτό το χάλι της «γκλαμουριάς» της τελευταίας 20ετίας που είχε ευτελίσει τις αντιλήψεις και τα ήθη μας ως κοινωνίας.

SHARE