Παναγιώτης Μπουσμπουρέλης: Ποιός κοροϊδεύει ποιόν;

Μπορεί αλήθεια το έλλειμμα να πέσει στο 2,4% του ΑΕΠ το 2014; Σε ποιους απευθύνονται άραγε οι άνθρωποι του ΔΝΤ που δημοσιοποιούν τέτοιους σχεδιασμούς; Πως αλήθεια η ελληνική οικονομία θα μπορέσει να επιτύχει τέτοιους στόχους και με ποιους μαγικούς τρόπους;

Την ίδια ώρα και παρά τις τάσεις ανάκαμψης που δείχνουν τα χρηματιστήρια οι ανησυχίες για ένα δεύτερο γύρο κρίσης χρέους στην ευρωπαϊκή οικονομία μεγαλώνουν. Η Deutsche Bank, με έκθεση ημερομηνίας 16 Απριλίου, διαβλέπει ότι τα χειρότερα είναι μπροστά. Και μόνο από την αγορά των CDS εκτιμά ότι τα ρίσκα για νέα κουρέματα στα κρατικά χρέη των ευρωπαϊκών κρατών είναι αυξημένα. Σημειώνει ότι η Πορτογαλία είναι σε χειρότερη κατάσταση από αυτή την άποψη σε σχέση με το σημείο που βρισκόταν η Ελλάδα ένα χρόνο πριν.

Την ίδια ώρα στην Ισπανία τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα από ότι φαίνεται. Και αυτό γιατί η προσπάθεια μείωσης του ιδιωτικού χρέους που βρίσκεται στο 230% του ΑΕΠ αναμένεται να δημιουργήσει τέτοια απόνερα που θα φέρουν μεγαλύτερη ύφεση αλλά και αύξηση τελικά του δημοσίου χρέους που μπορεί να φτάσει από το 70% στο 100% του ΑΕΠ.

Αυτά δεν τα λέμε εμείς. Τα λέει η Credit Suisse. Σας θυμίζει κάτι ο φαύλος κύκλος από τον οποίο απειλείται η οικονομία της Ισπανίας;

Όλα αυτά δείχνουν ότι η χώρα μας για να αντιμετωπίσει μια νέα αναταραχή, η οποία μπορεί να έλθει με απρόβλεπτες συνέπειες θα χρειαστεί ισχυρή κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση, η οποία θα μπορεί να επαναδιαπραγματευθεί κατευθύνσεις που θα οδηγήσουν σε αποτελεσματικότερη πολιτική και θα πείσει την κοινωνία ότι οι θυσίες αξίζουν.

Ας μη γελιόμαστε όμως. Το πλαίσιο του ΔΝΤ είναι ξεκάθαρα ένα νεοφιλελεύθερο μόρφωμα. Άρα η ελληνική κοινωνία είτε θα πρέπει να βρει τρόπους να συμβιβαστεί με αυτό αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα και αποδεχόμενη τους κανόνες είτε θα πρέπει να πάρει αποφάσεις που θα την πάνε οριστικά προς μια άλλη κατεύθυνση με δικές της καινοτομίες και δικά της ρίσκα.

Η σημερινή πραγματικότητα δεν μπορεί να πάει μακριά. Ούτε ο μέσος δρόμος που τόσο άτυχα επιχειρήθηκε να ακολουθηθεί τα τελευταία δύο χρόνια με συνέπειες μπούμερανγκ σε όλα τα επίπεδα.

Πολλά θα κριθούν σε κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο. Το τι θα αποφασίσουν Φρανκφούρτη και Βρυξέλλες σε σχέση με τον ευρύτερο ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μόνο αυτοί μπορούν να το γνωρίζουν.

Παναγιώτης Μπουσμπουρέλης
Πηγή:www.capital.gr
SHARE