Νεκτάριος Νώτης: Φοβάμαι εμάς, εμάς και μόνο

Κάθε μέρα, που περνάει, απογοητεύομαι όλο και περισσότερο από το πολιτικό προσωπικό της χώρας.

Όλοι τους εξακολουθούν να ξιφομαχούν και να διαπληκτίζονται όχι για το τι θα κάνουν από τις 18 Ιουνίου, αλλά για το τι έκαναν, τι δεν έκαναν, ποιος φταίει περισσότερο ή λιγότερο, πώς θα μοιραστούν τα οφίτσια στην όποια κυβέρνηση συνεργασίας.

Για την ταμπακιέρα της κρίσιμης επόμενης μέρας των εκλογών… κουβέντα ! Ξέρετε, για αυτά τα απλά και ασήμαντα θέματα της κάλυψης του κόστους των φαρμάκων για τους καρκινοπαθείς, της χρηματοδότησης των ασφαλιστικών ταμείων, της εξόφλησης των χρεών του Δημοσίου προς τις επιχειρήσεις, των επενδύσεων που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, και άλλα τέτοιες… λεπτομέρειες.

Το μπαλάκι πέφτει, λοιπόν, σε όλους εμάς. Τους ψηφοφόρους. Στο χέρι μας είναι το τι θα επιλέξουμε το βράδυ της Κυριακής, 17 Ιουνίου.

Και, το πρόβλημα είναι το κατά πόσο κάποιοι γνωρίζουν την πλήρη αλήθεια για την κατάσταση της χώρας, για τις συνέπειες του όποιου ατυχήματος, καθώς και κατά πόσο έχουν συνειδητοποιήσει την αναγκαιότητα εφαρμογής κάποιων αλλαγών.

Ο στιχουργός το έχει γράψει εδώ και χρόνια. Για άλλους λόγους. Ταιριάζει, όμως, δυστυχώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση, με κάποιες μικρές αλλαγές:

Δε θέλω να δω την αλήθεια

Κι από το ψέμα ζητάω βοήθεια

Απορώ πού θα βγει και το τέλος ποιο θα ‘ναι

Το γιατί δεν το ξέρω μα κάτι φοβάμαι.

Φοβάμαι, που ίσως τα χρόνια που άφησα

Που λάθος ελπίδες και όνειρα κράτησα

Μα αυτό είναι ψέμα κι εγώ το πληρώνω

Φοβάμαι εμάς – εμάς και μόνο.

Καλημέρα σας.

SHARE