Κώστας Στούπας: Ανεξέλεγκτη κατάρρευση το πιθανότερο σενάριο…

1) Ανεξέλεγκτη  κατάρρευση το πιθανότερο σενάριο…

Η τραγωδία του ελληνικού λαού συνίσταται πως έχει να καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε αυτούς που το χρεοκόπησαν να τον βγάλουν από την κρίση.

Ούτε ο Αντώνης Σαμαράς, ούτε ο Αλέξης Τσίπρας αντιπροσωπεύουν κάτι περισσότερο από τις αυθεντικές πολιτικές εκφράσεις του κρατικοδίαιτου παρασιτικού μοντέλου που μας οδήγησε στη χρεοκοπία.

Το πελατειακό παρασιτικό καρκίνωμα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ μπροστά στον κίνδυνο της «χημειοθεραπείας» που επιβάλει το μνημόνιο έχει κάνει «μετάσταση» άρον-άρον  στους «Καμμένους» και τον ΣΥΡΙΖΑ…

(Το μνημόνιο μοιάζει όντως με χημειοθεραπεία, το αν είναι η σωστή ή όχι είναι μεγάλη κουβέντα, το βέβαιο είναι πως το ελληνικό πρόβλημα απαιτεί κάποιο επώδυνο σχήμα…).

Ένα «καρκίνωμα» μπορεί να επιβιώνει και να μεγαλώνει όσο υπάρχει κάποιος ξενιστής που το συντηρεί. Στην περίπτωσή μας ο ξενιστής είναι η ελληνική οικονομία που όμως  έχει αποβιώσει πανηγυρικά.

Η Ελλάδα λοιπόν έχει περάσει το σημείο μέχρι το οποίο θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε μια ομαλή προσγείωση και μέσω μιας επαναστατικής μεταρρύθμισης, να μειώσει το πελατειακό παρασιτικό τομέα και να αναπτύξει τον παραγωγικό…

Ο λαός που εξορίζει επί 30 χρόνια κάθε φωνή που του χαλούσε την «νιρβάνα» της ευημερίας με δανεικά, αργά ή γρήγορα θα καλούνταν να πληρώσει το τίμημα της απερισκεψίας του.

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας είναι η χρεοκοπία των αξιών που συνιστούν μια υγιή κοινωνία περισσότερο από την χρεοκοπία των δημόσιων οικονομικών και του εμπορικού ισοζυγίου.

Ιδού πως εντόπιζε το ελληνικό πρόβλημα ο κ. Γιάννης Μαρίνος στις 22 Μαΐου 1986 “Και ιδού πού φθάσαμε: Αντί να δουλεύουμε για να παράγουμε εισόδημα, να τρώμε από τα έτοιμα και από τα δανεικά.

Αντί να φτιάχνουμε νέα εργοστάσια, να κλείνομε κι αυτά που υπάρχουν. Αντί να εκσυγχρονίζουμε τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις, να τις αφήνουμε βαθμιαία να καταντούν παλιοσίδερα. Αντί να βελτιώνομε την παραγωγικότητά μας, να επιβραβεύουμε με κάθε τρόπο την τεμπελιά και την λούφα. Αντί να προωθούμε τις εξαγωγές μας με καλά και φθηνά προϊόντα, να υπονομεύομε την ανταγωνιστικότητά τους με αποτέλεσμα να μην μπορεί πια να πουληθεί η ελληνική παραγωγή ούτε μέσα στην ελληνική αγορά.

Αντί να ενθαρρύνομε το κέρδος, ώστε να περισσεύουν λεφτά για νέες επενδύσεις και καλύτερες αμοιβές των εργαζομένων, το εμποδίζομε με κάθε τρόπο, με αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των προβληματικών επιχειρήσεων και την απειλή των μαζικών απολύσεων, αφού οι βιομηχανικές μας επιχειρήσεις δεν μπορούν πια να επιβιώσουν”.

Αυτή η νοοτροπία δημιούργησε ένα ολόκληρο πολιτισμό από παρασιτικές συμπεριφορές και ιδεολογίες αιτιολόγησης της παρακμής.

Τόσο ο δικομματισμός όσο και ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και οι λοιπές «επαναστατικές» παρασιτικές δυνάμεις, αποτελούν συστατικά της ίδιας παθογένειας.

Έσχατη επιχειρηματολογία του παρασιτικού μοντέλου είναι ο εκβιασμός που επιχειρεί ο κ. Τσίπρας στην Ευρωζώνη, πάνω στη βάση πως το κόστος μιας ελληνικής εξόδου από το ευρώ θα ήταν μεγαλύτερο από την επιδότηση του ελληνικού μοντέλου για μερικά χρόνια ακόμη.

Επί της ουσίας το επιχείρημα του κ. Τσίπρα πως δεν μας βγάζουν από το ευρώ, ακόμη και αν καταγγείλουμε το μνημόνιο,  μοιάζει με την απειλή κάποιου που έχει μια βόμβα στο διαμέρισμά του και απειλεί τους γείτονες πως θα την πυροδοτήσει αν δεν συνεχίσουν να του πληρώνουν τα κοινόχρηστα και να του γεμίζουν το ψυγείο.

Ο τρόπος δηλαδή που οι «Φωτόπουλοι», οι «Μπαλασόπουλοι» και οι  «Λυμπερόπουλοι» με τους διακόπτες, τα σκουπίδια και τους δρόμους  πίεζαν την  κοινωνία και εκβίαζαν την πολιτική ηγεσία (των οποίων ήταν πελατεία)  για προνόμια…

Στην πραγματικότητα απειλεί να τινάξει το σπίτι μας στον αέρα και με αυτό να κάνει ζημιά στα δικά τους…

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι υπέρ της Ευρώπης, παρά το γεγονός πως τα στελέχη του το επαναλαμβάνουν συνεχώς. Είναι υπέρ μιας «Ευρώπης» που υπάρχει στο μυαλό τους και το μυαλό κάποιων οριακών μειοψηφιών συνοδοιπόρων τους σε διάφορες ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Ευτυχώς για τη Δύση,  δεν αποφασίζουν αυτοί  αλλά οι «κακές» δημοκρατικές πλειοψηφίες της Μέρκελ, του Ολαντ,  του Ραχόι κλπ…

Φόρος κατά του υγιούς ιστού…

To 2011 ο τζίρος των 241 εισηγμένων, σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκέντρωσε η Beta ΑΕΠΕΥ, έφτασαν τα 77 δισ. ευρώ. Στο ίδιο διάστημα οι ζημιές έφτασαν τα 7,36 δισ. ευρώ.

Αν στις επιχειρήσεις αυτές επιβληθεί ένας φόρος 1% επί του τζίρου σημαίνει πως οι εταιρείες πρέπει να εκταμιεύσουν άλλα 770 εκατ.  ευρώ.

Με 770 εκατ. επιπλέον εκροές από τους ισολογισμούς  ο αριθμός των χρεοκοπιών θα εκτιναχτεί στο «κόκκινο». Πολλές εταιρείες είναι ήδη στο «κόκκινο» και ένα επιπλέον χαράτσι απλά θα τις οδηγήσει στο λουκέτο, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για θέσεις εργασίας, φορολογητέα ύλη, εξαγωγές κλπ.

Δηλαδή, αποτελεί  ερώτημα αν αυτά που θα εισπράξει το κράτος με ένα φόρο 1% επί του τζίρου, θα είναι περισσότερα από αυτά που θα χάσει από την απώλεια φορολογητέας ύλης, θέσεων εργασίας κλπ.

Στις 241 εισηγμένες  που πήραμε σαν παράδειγμα συμπεριλαμβάνονται και μερικές δεκάδες παραγωγικές εξαγωγικές επιχειρήσεις που έχουν απομείνει ακόμη όρθιες.

Με ένα χαράτσι αυτού του είδους αν όχι όλες οι περισσότερες θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα.

Δεν ξέρω ποιες ακριβώς είναι οι προθέσεις της πρότασης του επικεφαλής του οικονομικού σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το αποτέλεσμα θα είναι ένα πλήγμα σε ό,τι παραγωγικό και εξαγωγικό έχει μείνει όρθιο στην ελληνική οικονομία, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τα ελλείμματα που δημιουργεί η παρασιτική οικονομία της πελατοκρατίας.

Είναι μια ακραία μορφή του μοντέλου που εφάρμοσε το πελατειακό κράτος της παρασιτοκρατίας και μας οδήγησε στη χρεοκοπία.  Είναι δείγμα γραφής…

2) Κινδυνεύουν οι καταθέσεις…

Κύριε Στούπα,

Είμαι μέτοχος και διαχειριστής Κυπριακής εταιρείας με δραστηριότητα εκτός Ελλάδος. Η εταιρεία διατηρεί και λογαριασμούς σε ευρώ και δολάρια ΗΠΑ σε υποκατάστημα ξένης τράπεζας στην Ελλάδα.

Είναι σημαντικό να γνωρίζω εάν οι καταθέσεις αυτές κινδυνεύουν λόγω δέσμευσης λογαριασμών μετά από κυβερνητική εντολή. Θα μπορούσε μια ελληνική κυβέρνηση να μπλοκάρει την κίνηση αυτών των λογαριασμών;

Θα εκτιμούσα μια απάντησή σας. Kατά την κρίση σας μπορείτε να δημοσιεύσετε το ερώτημα μου στο Capital.gr.

Ευχαριστώ

Παρακαλώ για την ανωνυμία μου σε περίπτωση δημοσίευσης.

Ευχαριστώ
Σ.Ν.Λ.

Απάντηση: Ξένη εταιρεία διατηρεί λογαριασμό σε θυγατρική ξένης τράπεζας στην Αθήνα. Δύσκολα μπορεί να υπάρξει πρόβλημα. Εκτός αν υπάρξει απόδειξη πως Έλληνας πολίτης εξήγε προϊόν φοροδιαφυγής ή εγκληματικών δραστηριοτήτων σε εταιρεία που διέθετε στην Κύπρο και εν συνεχεία τα διατηρούσε μέσω αυτής σε θυγατρική ξένης τράπεζας στην Ελλάδα. Κάτι που είναι σύνηθες…

Οι ελληνικές κυβερνήσεις μπορούν να εθνικοποιήσουν οτιδήποτε υπάρχει στην ελληνική διοικητική επικράτεια. Σε ακραίες συνθήκες εθνικοποιήσεων τυπικά θα μπορούσαν να το κάνουν. Ο Τσάβες όταν εθνικοποιεί θυγατρικές ξένων εταιρειών αυτό ακριβώς κάνει. Πρακτικά όμως η Ελλάδα δεν έχει πετρέλαια και αν έκανε παρόμοιες ενέργειες θα αποκλείονταν οι γραμμές τροφοδοσίας της.

Μετά από μια εβδομάδα χωρίς καύσιμα και τρόφιμα θα είχαμε επανάσταση υπέρ της επαναφοράς του μνημονίου.


3) Σεισάχθεια…

Κύριε Στούπα καλημέρα.

Θα ήθελα να μου πείτε εάν γνωρίζετε για την διαγραφή του ελληνικού απεχθούς χρέους μέσω της ΄΄ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ΄΄(www.1millinsignatures.eu), και κατά πόσο αυτό είναι εφικτό, επειδή δεν βλέπω να υπάρχει αρκετή συμμετοχή από τον κόσμο.

Σας ευχαριστώ

Απάντηση:  Μια ριζική διαγραφή χρέους μπορεί να γίνει μόνο αν σε παγκόσμιο επίπεδο δανειστές και οφειλέτες καταλήξουν σε μια συμφωνία αμοιβαίου συμφέροντος. Ήτοι, οι δανειστές μπροστά στον κίνδυνο να τα χάσουν όλα να συμβιβαστούν να χάσουν ένα μέρος και οι οφειλέτες το ίδιο από την ανάποδη.

Από τη σκοπιά ισχύος κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί αν οι ΗΠΑ ξεκινούσαν μα σχετική επαναδιαπραγμάτευση. Υπάρχουν όμως τεράστιες παρενέργειες και προς το παρόν οι απώλειες κρίνεται πως είναι περισσότερες από τα οφέλη.

Αν ο κόσμος χάσει τα χρήματά του είτε σε καταθέσεις, είτε σε κεφαλαία ασφαλιστικών ταμείων θα πάρει δεκαετίες μέχρι να εμπιστευτεί πάλι τις αποταμιεύσεις του κάπου. Χωρίς χρήματα όμως στις τράπεζες δεν υπάρχει κεφάλαιο και χωρίς κεφάλαιο δεν υπάρχει «καύσιμη» ύλη για επενδύσεις, θέσεις εργασίας και ευημερία…

4) Γιατί δίνει χρήμα στις τράπεζες…

Κύριε Στούπα είμαι αναγνώστης σας, αν και οπαδός της αντίθετης φιλοσοφίας. Σας παρακαλώ εξηγείστε μου όμως μονάχα αυτό. Την ώρα που τα πράγματα είναι έτσι όπως ξέρουμε όλοι ότι είναι, η ΕΚΤ μέσω της τράπεζας της Ελλάδας τυπώνει χρήματα για τις εμπορικές τράπεζες που τις δανείζει με ελάχιστο επιτόκιο. Για ποιο λόγο δε δανείζει με το ίδιο επιτόκιο και την κυβέρνηση;;;

Όλα τα άλλα, ΠΑΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ή ΚΚΕ είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε…

Απάντηση: Αν δάνειζε απευθείας τις κυβερνήσεις καμιά κυβέρνηση δεν θα έβαζε φόρους για να εχει έσοδα και δεν θα φείδονταν δαπανών. Σε λίγες μέρες τα χρήματα που θα τύπωνε η Κεντρική Τράπεζα δεν θα είχαν καμιά αξία. Η ποσότητα των χρημάτων που κυκλοφορούν πρέπει να συμβαδίσει με το μέγεθος του ΑΕΠ, λέει η οικονομική θεωρία. Η κεντρική τράπεζα είναι ανεξάρτητη αρχή για να μην μπορεί ο κάθε πρωθυπουργός να δίνει εντολή να κοπεί χρήμα για να  κερδίσει τις εκλογές. Όταν η κεντρική τράπεζα δίνει ρευστότητα στις τράπεζες με χαμηλό επιτόκιο το κάνει με φειδώ και μοιάζει με το γιατρό που δίνει μια δόση θρομβολυτικού για να προλάβει το έμφραγμα. Ο ασθενής δεν μπορεί να επιβιώσει αν αντί για αίμα με θρεπτικά συστατικά στις αρτηρίες κυκλοφορεί μόνο θρομβολυτικό…

Σε έκτακτες συνθήκες θα μπορούσε να δώσει κατευθείαν στην κυβέρνηση, αλλά φαίνεται πως δεν έχουμε φτάσει ακόμη σε τέτοιες… Η ΕΚΤ δεν είναι τράπεζα μόνο της Ελλάδας αλλά και άλλων χωρών…

5) Μαρξιστική Θεωρία και Ανάπτυξη

Ήμουν από τους «τυχερούς» που παρακολούθησα την συνέντευξη του κ. Μηλιού στο Mega, την οποία έχει το Capital ως κύριο θέμα σήμερα. Ο συγκεκριμένος κύριος, τον οποίο δεν γνώριζα, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση λόγω του ύφους του. Ιδιαίτερα (πέραν των αναφορών που γίνονται σε όλα τα ΜΜΕ για την καταπληκτική ιδέα φορολόγησης του τζίρου των επιχειρήσεων) μου έκανε εντύπωση η αλαζονεία που όπως φαίνεται έχει κατακυριεύσει τον Σύριζα.

Βλέπε: Μαρξιστική Θεωρία και Ανάπτυξη

Πηγή:www.capital.gr

SHARE