Θηλιά θα γίνουν τα στεγαστικά με τις δραχμές

Χαμένοι και μάλιστα σημαντικά θα βγουν οι δανειολήπτες σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή, όπως τουλάχιστον προκύπτει από τα πιθανά – αν και υποθετικά – σενάρια που επικαλούνται τραπεζικά στελέχη.
Είτε τα δάνεια μετατραπούν σε δραχμές είτε παραμείνουν σε ευρώ – είτε ακόμη και για τα δάνεια που τώρα έχουν ληφθεί σε ξένο νόμισμα (π.χ. ελβετικό φράγκο) – οι συνέπειες θα είναι εξαιρετικά δυσβάσταχτες. Οπως αναφέρουν τραπεζικά στελέχη, ακόμα μιλάμε σε επίπεδο σεναρίων, καθώς σε παγκόσμιο επίπεδο δεν υπάρχει αντίστοιχο προηγούμενο. Εντούτοις, ήδη με βάση τα όσα επεξεργάζονται τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, η «επόμενη ημέρα» μεταφράζεται σε σημαντικές απώλειες.
Αναλυτικότερα οι τραπεζίτες κάνουν λόγο για τρεις κατηγορίες δανείων και κατ’ επέκταση σενάρια που πρέπει να λάβουν υπόψη οι δανειολήπτες. Η πρώτη από αυτές προβλέπει ότι σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή τα χρέη που σήμερα αποτιμώνται σε ευρώ θα μετατραπούν αντίστοιχα σε δραχμές με την ισοτιμία που θα ισχύσει τότε.
Στο σενάριο αυτό, ο δανειολήπτης δεν κινδυνεύει από το ενδεχόμενο της υποτίμησης, καθώς θα πληρώνει το δάνειό του στο νόμισμα με το οποίο ούτως ή άλλως θα συναλλάσσεται. Εντούτοις, η δραχμή θα φέρει άμεση εκτίναξη των επιτοκίων. Από τα σημερινά μέσα επίπεδα 3,5% – 5% για ένα στεγαστικό δάνειο, τραπεζίτες εκτιμούν ότι με τις συνθήκες που θα διαμορφωθούν στην Ελλάδα το επιτόκιο θα εκτιναχθεί άνω του 15%, δηλαδή στα επίπεδα πριν από την είσοδο της χώρας στην ευρωζώνη.
Με αυτό το δεδομένο, σε διάστημα 5 ή 6 ετών το χρέος θα έχει διπλασιαστεί λόγω τόκων και η αποπληρωμή του θα είναι ουσιαστικά ανέφικτη, ειδικά στην περίπτωση που οι μισθοί και γενικότερα τα εισοδήματα παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα.
Αντίστοιχα, τα όποια νέα δάνεια δίνουν οι τράπεζες θα επιβαρύνονται με επιτόκιο 15% ή και 20%, γεγονός που θα στραγγαλίσει την πιστωτική επέκταση, τόσο προς τα νοικοκυριά όσο και προς τις επιχειρήσεις.
Το δεύτερο σενάριο προβλέπει ότι οι μισθοί και τα εισοδήματα θα μετατραπούν σε δραχμές, τα δάνεια όμως θα παραμείνουν σε ευρώ. Σε αυτή την περίπτωση, το «χτύπημα» για τους δανειολήπτες θα είναι άμεσο και θα προκύψει από την υποτίμηση της δραχμής. Δηλαδή – αν για παράδειγμα κάποιος έχει δάνειο 100.000 ευρώ – με τη μετατροπή σε δραχμές και υποθέτοντας ότι η ισοτιμία αρχικά παραμείνει στο 1 προς 1 θα χρειάζεται 100.000 δραχμές για να το αποπληρώσει. Αν όμως άμεσα η δραχμή υποτιμηθεί π. χ. κατά 50%, θα χρειάζεται 200.000 δραχμές για να το αποπληρώσει και για όσο χρονικό διάστημα η δραχμή θα διολισθαίνει έναντι του ευρώ, ο δανειολήπτης θα βλέπει το χρέος του να γιγαντώνεται. Μόνο στην περίπτωση που η ελληνική ισοτιμία επανέλθει και η δραχμή ισχυροποιηθεί έναντι του ευρώ υπάρχει περίπτωση να μειωθεί η επιβάρυνση.
Τέλος, στην περίπτωση που κάποιος έχει δάνειο σε ξένο νόμισμα, η επιβάρυνσή του θα εξαρτηθεί από τη σχέση της δραχμής με το νόμισμα αυτό. Δηλαδή, και σε αυτό το σενάριο κινδυνεύει από το ενδεχόμενο υποτίμησης της δραχμής έναντι π.χ. του ελβετικού φράγκου ή του δολαρίου, ανάλογα με το νόμισμα που έχει προτιμήσει. Και αυτό γιατί η δόση του θα υπολογίζεται στο νόμισμα αναφοράς ενώ θα πρέπει να πληρώνει σε δραχμές, με βάση την εκάστοτε ισοτιμία. Μάλιστα, σε περίπτωση που το νόμισμα της επιλογής του ενισχυθεί έναντι του ευρώ (όπως για παράδειγμα έχει συμβεί με το ελβετικό φράγκο τα τελευταία χρόνια) μπορεί να βγει διπλά χαμένος.
SHARE