Στο μαρτυρικό Κομμένο της Άρτας ο Α. Τσίπρας – «Θα διεκδικήσουμε τις γερμανικές αποζημιώσεις»

tsipras kommeno2

(upd) “Θα συνεχίσουμε τον αγώνα σε όλα τα επίπεδα μέχρι τέλους, με σχέδιο στρατηγική και ισχυρή νομική τεκμηρίωση. Είναι μία πρωτοβουλία εθνικής σημασίας και θα πράξουμε ότι είναι απαραίτητο σε διπλωματικό  και νομικό επίπεδο για να εκπληρωθεί αυτό το χρέος”, επισήμανε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, αναφερόμενος στη διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου, κατά τον χαιρετισμό του στις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης που γίνονται στο Κομμένο Άρτας για τους 317 Έλληνες που σφαγιάστηκαν από τα κατοχικά γερμανικά στρατεύματα την 16η Αυγούστου του 1943. 

Ο πρωθυπουργός τόνισε ακόμη ότι για την διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου “έχουμε συγκροτημένη εθνική στρατηγική με πρωτοβουλία και συντονισμό της Βουλής των Ελλήνων”.

Ο Αλέξης Τσίπρας έφτασε στο Κομμένο νωρίς το πρωί, κατά την άφιξή του άγημα του στρατού απέδωσε, τιμές ενώ τον υποδέχθηκαν η κυβερνητική εκπρόσωπος Όλγα Γεροβασίλη, ο β’ αντιπρόεδρος της Βουλής Γ. Βαρεμένος, βουλευτές και ο δήμαρχος του Δήμου Νικολάου Σκουφά, στον οποίο ανήκει το Κομμένου, Ευστάθιος Γιαννούλης. Στη συνέχεια τελέστηκε τρισάγιο στην μνήμη των θυμάτων.

ΝΩΡΙΤΕΡΑ

Τη μαρτυρική κοινότητα Κομμένου Άρτας , θα επισκεφθεί αύριο ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στις 11:00 π.μ., θα παραστεί στις επίσημες εκδηλώσεις στη μνήμη των 317 θυμάτων της σφαγής του Κομμένου από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στις 16 Αυγούστου 1943 και θα απευθύνει χαιρετισμό.

Η σφαγή του Κομμένου είναι μία από τις τρεις μεγαλύτερες που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής, μαζί με εκείνες του Διστόμου και των Καλαβρύτων, με 317 θύματα, ανάμεσα στα οποία 97 βρέφη και παιδιά, καθώς και 119 γυναίκες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ Άρτας με αφορμή τις εκδηλώσεις για την μνήμη των θυμάτων της σαφής στο Κομμένο και την επίσκεψη του πρωθυπουργού, έβγαλε την παρακάτω ανακοίνωση:’

‘Η 16η Αυγούστου 1943 αποτελεί την ημέρα μνήμης του Ολοκαυτώματος του Κομμένου από τα ναζιστικά στρατεύματα τη Βέρμαχτ. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες σφαγές του άμαχου πληθυσμού κατά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η νοηματοδότηση της ημέρας μνήμης των 317 θυμάτων του Κομμένου, είναι για την Αριστερά και για τους δημοκρατικούς πολίτες πιο επίκαιρη από ποτέ. Ο φασισμός σε όλες τις εκφάνσεις του, έχει κάνει σαφή τα καταστροφικά αποτελέσματά του και η ανθρωπότητα καλείται για μια ακόμη φορά να διδαχτεί από την ιστορία.

Την Τρίτη 16 Αυγούστου 2016, θα τιμήσει με την παρουσία του τις εκδηλώσεις μνήμης του Ολοκαυτώματος του Κομμένου ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας. Είναι η πρώτη φορά που Έλληνας πρωθυπουργός παρίσταται στο Μαρτυρικό Κομμένο. Η παρουσία του εγείρει πλήθος συμβολισμών, ειδικά σε μία ταραγμένη περίοδο για την Ευρώπη, όπου η Ελλάδα αναδεικνύεται σε πυλώνας σταθερότητας και πραγματικής δημοκρατίας για την ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου’.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα martiriko-kommeno.gr. μετά το Κομμένο, ο πρωθυπουργός θα μεταβεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Αθαμάνιο Άρτας.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

 

Η ΣΦΑΓΗ ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Στο Κομμένο, στις 15 Αυγούστου του 1943, ημέρα της Κοίμησης της Παναγίας Θεοτόκου, γιόρταζαν το πανηγύρι τους. Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 12 Αυγούστου, ο διοικητής του 98ου Συντάγματος Γιόζεφ Ζάλμινγκερ ενημέρωνε ψευδώς με σήμα του τις προϊστάμενες Aρχές ότι το Κομμένο βρίσκεται στα χέρια συμμοριτών. Το Σάββατο 14 Αυγούστου ήρθε η διαταγή για μια αιφνιδιαστική επιχείρηση θανάτου στο χωριό, που ανατέθηκε στον υπολοχαγό Ρέζερ, που ήταν στέλεχος της νεολαίας του Χίτλερ, φανατικός Ναζί και αποκαλούμενος «Νέρων».

Χαράματα της 16 Αυγούστου εκατό άντρες, κατά τον Άγγλο ιστορικό Μαρκ Μαάουερ, 400 κατά τον Κομμενιώτη γυμνασιάρχη Στέφανο Παππά, του 12 λόχου του 98 γερμανικού συντάγματος, το οποίο έδρευε στην περιοχή της Φιλιππιάδας, μια μικρή κωμόπολη 10 περίπου χιλιόμετρα Βόρεια της Άρτας, σταθμεύουν έξω από το Κομμένο. Αποστολή τους, με το πρόσχημα ότι Γερμανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν στο Κομμένο, η εξόντωση των ανταρτών που δρούσαν στην περιοχή και η εξαφάνιση του χωριού που τους υποστήριζε και τους προμήθευε με τρόφιμα και άλλα απαραίτητα για την αντίστασή τους εναντίον των Γερμανών.

Διαβάζουμε στον ιστότοπο «Αη Κομμένο»:

«Με την ανατολή του ήλιου, αφού πρώτα πήραν το πρωινό τους και κύκλωσαν το χωριό, οι μονάδες εφόδου έλαβαν με δύο φωτοβολίδες το σύνθημα και άρχισαν να βάλλουν με όπλα, με πολυβόλα, χειροβομβίδες και όλμους. Δεν άφηναν τίποτε όρθιο. Έκαιγαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους και σκότωναν με μιαν απερίγραπτη αγριότητα άντρες, γέροντες, γυναίκες και παιδιά. Ακόμη και μωρά. Ολόκληρες οικογένειες κάηκαν ζωντανές μέσα στα σπίτια τους, πριν ακόμη ξυπνήσουν και καταλάβουν τι γίνεται γύρω τους. Άλλοι έτρεχαν στους δρόμους να σωθούν και έπεφταν από τις σφαίρες που θέριζαν το χωριό. Ανθρώπινα σώματα κόπηκαν στα δυο ή διαλύθηκαν και δε βρέθηκαν ποτέ. Φαίνεται πως η διαταγή ήταν σαφής: να μη μείνει τίποτε ζωντανό σ’ ένα χωριό που αποτελούσε φωλιά των ανταρτών.

Έξι ώρες κράτησε η σφαγή. Δρόμοι, αυλές, καμένα σπίτια, κήποι, χαντάκια, η πλατεία, ολόκληρο το χωριό γέμισε πτώματα, που μερικά έμεναν άθαφτα για αρκετές μέρες, αφού δεν απέμεινε κανείς ζωντανός απ’ τους συγγενείς για να τους θάψει. Πρόχειρα και στον τόπο ακριβώς της σφαγής άνοιξαν λάκκους κι έριξαν τους νεκρούς μέσα, για να μην τους φάνε τα σκυλιά και τα όρνια και να μην πέσουν αρρώστιες αγιάτρευτες στο χωριό. Όσοι σώθηκαν έπρεπε ν’ αντέξουν και ν’ αφήσουν γι’ αργότερα τα δάκρυα και τον πόνο.

Στο σπίτι του Θόδωρου Μάλλιου γινόταν ο γάμος τη κόρης του Αλεξάνδρας με το Θεοχάρη Καρίνο από τον Παχυκάλαμο, χωριό κοντά στο Κομμένο. Χάθηκαν όλοι. Τους έκαψαν και τους σκότωσαν. Τριάντα με τριάντα πέντε άτομα. Από τα 12 μέλη της οικογένειας του οικοδεσπότη Θόδωρου Μάλλιου σώθηκαν εκείνο το πρωινό μόνο δύο, ο Αλέξανδρος και η Μαρία, που είχαν φύγει μόλις πριν λίγα λεπτά για να φροντίσουν στο χωράφι τα ζώα. Οι ναζί δεν σεβάστηκαν και δεν λογάριασαν τίποτε και κανέναν. Σκότωσαν και τη νύφη την Αλεξάνδρα και το γαμπρό τον Θεοχάρη.
Όσοι πρόλαβαν και πετάχτηκαν έξω απ’ τα σπίτια τους, έτρεχαν να σωθούν στα χωράφια ή να κρυφτούν χωμένοι στα βαθιά χαντάκια. Μόνη σωτηρία απέμεινε για πολλούς το ποτάμι. Πλήθος κόσμου έτρεχε κατά εκεί. Άλλοι ρίχνονταν στα νερά του για να περάσουν απέναντι και να σωθούν. Άλλοι κρέμονταν απ’ τις βάρκες και τρέμοντας πάλευαν να γλιτώσουν απ’ τον εφιάλτη. Κι εκεί πνίγηκαν σχεδόν όλοι όσοι μπήκαν στη βάρκα του Σπύρου Βλαχοπάνου, σχεδόν είκοσι άτομα. Κι ο θρήνος κι οι κραυγές του πνιγμού έσμιγαν με τη βουή της φωτιάς και των όπλων που αφάνιζαν το Κομμένο».

Σήμερα

Η ιστορία του μαρτυρικού Κομμένου έχει περάσει στη λογοτεχνία, με το μυθιστόρημα«Αγαπημένη μου αδελφή Άλεξ… Μια αληθινή ιστορία» του Δημήτρη Βλαχοπάνου, όπου μέσα από τη μυθιστορηματική ανάπλαση της ιστορίας της τραγικής νύφης του Κομμένου, φωτίζονται και πολλές πλευρές της κτηνωδίας που ακολούθησε. Αλλά και στη μουσική, και μάλιστα από έναν Γερμανό, τον Gunter Baby Sommer, με το μουσικό δράμα «Γάμος στο Κομμένο» (2015), είναι βασισμένο στο βιβλίο του Δημήτρη Βλαχοπάνου.

Ο «Γάμος στο Κομμένο», είναι το δεύτερο έργο που έχει συνθέσει ο Gunter Baby Sommer -ο οποίος έχει γίνει επίτιμος δημότης του Κομμένου- εμπνευσμένο από τη σφαγή στο Κομμένο. Το πρώτο έργο του, «Τραγούδια για το Κομμένο», είχε παρουσιαστεί σε παγκόσμια πρώτη στο Κομμένο, την Πέμπτη 16 Αυγούστου 2012, και ακολούθησαν δεκάδες παραστάσεις σε πολλές πρωτεύουσες και μεγάλες πόλεις του κόσμου.

Ήδη από τη δεκαετία του ’60 Γερμανοί ιδιώτες που έμαθαν για τη σφαγή του Κομμένου επισκέφθηκαν το χωριό, ενώ μια ευκατάστατη Γερμανίδα χρηματοδότησε την ανέγερση νέου Δημοτικού Σχολείου. Από τη δεκαετία του 1980 άρχισε να ασχολείται με τις θηριωδίες των Ναζί ο Χέρμαν Φρανκ Μάγερ, ο οποίος και για το σχετικό βιβλίο του τιμήθηκε από την Κοινότητα Κομμένου. Τελικά στις 30 Απριλίου 2004 ανακοινώθηκε στα διεθνή μέσα ενημέρωσης ότι ο εισαγγελέας του Μονάχου άνοιξε τον φάκελο της σφαγής του Κομμένου.

 

SHARE