Η συμμετοχή και τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των εκλογών για την ανάδειξη της ηγεσίας του νέου πολιτικού φορέα (της λεγόμενης «Κεντροαριστεράς») επιτρέπουν πέντε βασικά συμπεράσματα.

  1. Μεγάλος νικητής είναι το παλαιό ΠΑΣΟΚ. Το «ΠΑΣΟΚ είναι εδώ», το «ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα», του Γεννήματά και των άλλων ιστορικών στελεχών και όχι η «Δημοκρατική Συμπαράταξη» και τα άλλα συνώνυμα ευκαιριακών συμπράξεων. Η συντριπτική πλειοψηφία όσων αφυπνίστηκαν και κινητοποιήθηκαν στις εκλογές αυτές – αποδείχτηκε από τις επιλογές τους – είναι «μόνο ΠΑΣΟΚ» και, παρά το προχωρημένο της ηλικίας τους, οι περισσότεροι,  το απέδειξαν με ηρωισμό και αυταπάρνηση. Με αυτή την έννοια το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται πάλι με αξιώσεις στις πολιτικές εξελίξεις.
  2. Στον περίφημο χώρο της «Κεντροαριστεράς» χαμένοι είναι όσοι ελπίζουν σε ένα νέο «ενιαίο μεταρρυθμιστικό προοδευτικό φορέα». Παρά τις καλές προθέσεις σοβαρών στελεχών από όλους τους επιμέρους  χώρους της παράταξης (ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ. Ποτάμι κλπ) οι ψηφοφόροι έδειξαν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν είναι αρκετοί -για την ώρα τουλάχιστον- για να υποστηρίξουν όσους οραματίζονται ή σχεδιάζουν κόμματα «μέλλοντος». Το παρελθόν είναι ακόμα βαρύ. Χιλιάδες  πολίτες βολεύονται σε αυτό και οι νέοι δεν φαίνεται να νοιάζονται.
  3. Οι επιμέρους επιδόσεις των σοβαρών υποψηφίων απέδειξαν επίσης: Πρώτον, ότι ο χώρος του Κέντρου διατηρεί ακόμα «αντιδεξιά» αντανακλαστικά. Θύμα αυτού του δεδομένου υπήρξε ο Σταύρος Θεοδωράκης και η θετική του προσέγγιση σε ευρύτερες «ευρωπαϊκές» κυβερνητικές συναινέσεις – γιατί όχι και με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεύτερον, όσοι πιστοί απέμειναν στο Κέντρο απορρίπτουν κάθε συζήτηση υποστήριξηςσυνεργασιών με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η περίπτωση της εκκωφαντικής απαξίωσης της υποψηφιότητας Ραγκούση είναι χαρακτηριστική.
  4. Αν οι παραπάνω εκτιμήσεις είναι σωστές, υπάρχουν επίσης ένας νικητής και ένας ηττημένος εκτός των τειχών της «Κεντροαριστεράς». Μεγάλος χαμένος είναι ο κ. Τσίπρας. Μετά το βροντερό παρόν της βάσης του σημερινού ΠΑΣΟΚ σε αυτή την «εσωτερική» εκλογική διαδικασία, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αξιώσει την έκφραση (και ) του Κεντροαριστερού χώρου ούτε ο πρωθυπουργός μπορεί να συμπεριφέρεται ως η μετενσάρκωση του Ανδρέα Παπανδρέου. Συνεπώς ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν έχει να κερδίσει από την Κεντροαριστερά αλλά κινδυνεύει να χάσει (αν δεν έχασε ήδη) και τους «αριστερόστροφους»  ψηφοφόρους που είχε προσελκύσει  από το ΠΑΣΟΚ. Το «παλαιό καλό ΠΑΣΟΚ» της κυρίας Γεννηματα (ενδεχομένως και του Κυρίου Ανδρουλάκη) έχει ανοίξει ήδη την αγκαλιά του στους ψηφοφόρους που μετανάστευσαν στη χώρα του Τσίπρα. Νικητής πρέπει να θεωρείται και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η χαμηλή απήχηση του εγχειρήματος για ένα πολιτικό σχηματισμό μέλλοντος, ευρύτερου των παραδοσιακών αρχών και πολιτικών του ΠΑΣΟΚ, επιτρέπει στον αρχηγό της Ν.Δ. την προσέγγιση στελεχών και τμημάτων που ανήκουν στον προοδευτικό μεταρρυθμιστικό χώρο. Αυτό θα μπόλιαζε την παραδοσιακά συντηρητική παράταξη με τάσεις ανανέωσης τις οποίες άλλωστε έδειξε ότι  ευνοεί ο κ. Μητσοτάκης.
  5. Τέλος, υπάρχει και ένας μεγάλος «χρυσός» νικητής αυτής της εκλογικής διαδικασίας. Περισσότεροι από 190.000 πιστοί στο ΠΑΣΟΚ πολίτες (όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα) κυρίως προχωρημένης ηλικίας,  παρά τις πολιτικές και εκλογικές απογοητεύσεις τους,  κατέθεσαν με πείσμα ένα αγωνιστικό παρόν στο κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, καλώντας το να έχει ουσιαστικό αυτόνομο ρόλο στις εξελίξεις.

Αυτοί οι ψηφοφόροι έβγαλαν τη γλώσσα τους στον κ. Τσίπρα («Εμείς είμαστε η Κεντροαριστερά»).  Έσβησαν όμως και τις ελπίδες ότι το ΠΑΣΟΚ, ως έχει, θα μπορέσει να παίξει κρίσιμο ρόλο σε ευρύτερες συσπειρώσεις στο χώρο της κεντρώας μεταρρυθμιστικής προοδευτικής παράταξης.  Ίσως γιατί οι πολίτες που θέλουν ή μπορούν να συμβάλουν σε τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις είναι λίγοι και δεν αποτελούν κρίσιμη μάζα του εκλογικού σώματος…