ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ: ΓΑΛΛΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ…

 

 

Το φαινόμενο να υπάρχουν δημοσιεύματα για ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα δεν είναι καινούργιο. Σκάνδαλα και δήθεν σκάνδαλα έχουν παρουσιαστεί  πολλές φορές τις τελευταίες δεκαετίες στα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης. Πηγές όλων σχεδόν των δημοσιευμάτων, δυστυχώς για την ελληνική δημοσιογραφία, δεν ήταν  ούτε η δημοσιογραφική έρευνα, ούτε η …αγωνία για το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων. Πηγές ήταν, είναι και …θα είναι, τα λόμπι των συμφερόντων που αντιμάχονται το ένα το άλλο, προκειμένου να περάσουν τα δικά τους οπλικά συστήματα στην ελληνική αγορά, φυσικά με το αζημίωτο…

Τις τελευταίες εβδομάδες, σειρά επαναλαμβανόμενων δημοσιευμάτων σε συγκεκριμένες εφημερίδες, που ενισχύονται μάλιστα από …πρόθυμους να αποκαλύψουν την αλήθεια(!!) βουλευτές (σ.σ αδαείς οι περισσότεροι και τώρα, όπως και στο παρελθόν), ρίχνουν βέλη  κατά της σύμβασης για τον  εκσυγχρονισμό των αμερικάνικων αεροσκαφών Ρ3 για το Πολεμικό Ναυτικό, που υπογράφεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η οποία όμως,  είχε εγκριθεί από το ΚΥΣΕΑ και από τη Βουλή από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ.

Δεδομένης της οικονομικής δυσπραγίας της χώρας, το θέμα προσφέρεται για λαική κατανάλωση και …έχει σουξέ.

Ποιός θα καθίσει να ασχοληθεί με τους δύο πρώην υπουργούς Άμυνας Δ. Αβραμόπουλο – Ν. Δένδια που θεωρούν αναγκαία προτεραιότητα τον εκσυγχρονισμό των Ρ-3; Και ποιός θα καθίσει να ασχοληθεί με τις πραγματικές ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού και τις αποφάσεις των θεσμικών οργάνων ΑΝΣ, ΣΑΓΕ, ΣΑΜ;  Ψιλά γράμματα…

 

ΑΠΟ ΤΟ 2011…

Οι  διαδικασίες για το πρόγραμμα των αεροσκαφών  ξεκίνησαν από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ το 2011. Από τότε έχουν υπάρξει αποφάσεις όλων των θεσμικών οργάνων (ΑΝΣ, ΣΑΓΕ, ΣΑΜ) που έχουν επιβεβαιώσει  τόσο την επιχειρησιακή αναγκαιότητα και σκοπιμότητα του προγράμματος, όσο και την επιλογή των αεροσκαφών P-3 ως μοναδική λύση.

Τον Ιούλιο του 2014 το πρόγραμμα ενεκρίθη από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, ενώ τον Οκτώβριο του 2014 με ανάλογη απόφαση ΚΥΣΕΑ η κυβέρνηση εξουσιοδότησε το υπουργείο Άμυνας να προχωρήσει στη σύναψη προσχεδίου διακρατικής συμφωνίας (LOA). Η επίσημη διακρατική συμφωνία παραδόθηκε στις ελληνικές αρχές τον Δεκέμβριο του 2014 και η  κυβέρνηση ξεκίνησε τις διαδικασίες για την τελική έγκριση, χωρίς όμως να προλάβει να την ολοκληρώσει, λόγω των εκλογών.

 

ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΤΑ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ

Σύμφωνα με ρεπορτάζ που δημοσιεύεται στην ΑΞΙΑ του Σαββάτου, πίσω από τις συνεχόμενες επιθέσεις για τη συγκεκριμένη σύμβαση, βρίσκεται το  πανίσχυρο γαλλικό λόμπι των εξοπλιστικών

Οι Γάλλοι λομπίστες, αναφέρει το δημοσίευμα, γνωρίζουν πολύ καλά ότι ακύρωση της σύμβασης με τους Αμερικανούς δεν πρόκειται να γίνει και πως ο εκσυγχρονισμός των Ρ3 θα προχωρήσει αναγκαστικά.

Η  σκανδαλολογία στην οποία καταφεύγει το γαλλικό λόμπι έχει μία και μόνο επιδίωξη: να εκβιάσει την ελληνική κυβέρνηση και το υπουργείο Εθνικής Αμύνης προκειμένου η επόμενη μεγάλη σύμβαση στα εξοπλιστικά να δοθεί σε εταιρεία γαλλικών συμφερόντων.

 

ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΞΙΑ

 

“Η πρόταση της Lockheed το 2010

Η Lockheed Martin την άνοιξη του 2010 υπέβαλε μια νέα πρόταση για την εφαρμογή του προγράμματος MLU σε αεροσκάφη P-3C του USN που θα παραχωρούνταν ως EDA (Excess Defense Articles) στο Πολεμικό Ναυτικό (Π.Ν.). Τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο το USN διέθετε έναν μικρό αριθμό αεροσκαφών στα οποία θα ήταν δυνατή η εφαρμογή του προγράμματος MLU. Τα συγκεκριμένα αεροσκάφη τελικά είτε παραχωρήθηκαν σε άλλους χρήστες ή αποθηκεύθηκαν στην Davis Monthan AFB, αφού πρώτα πραγματοποιήθηκε αποψίλωση των περισσότερων συστημάτων τους.

Το 2013 το Π.Ν. συνέχιζε να επιθυμεί την απόκτηση Α/Φ P-3C ως EDA από το USN, και μάλιστα απέστειλε σχετικό αίτημα δύο φορές με σκοπό την άμεση ένταξή των στο Π.Ν. από πτήσιμα αεροσκάφη P-3C (γνωστό ως hot transfer).

Η επιστολή το 2013

Η επιστολή της Lockheed Martin του Μαΐου του 2013 είχε σκοπό να ενημερώσει το Π.Ν. ότι η επιλογή hot transfer ήταν η πλέον κατάλληλη και ενδεδειγμένη έναντι της λύσης των P-3B, τα οποία, λόγω της καθήλωσής τους για τέσσερα και πλέον χρόνια, θα απαιτούσαν μεγαλύτερη προσπάθεια και κόστος. Είναι απόλυτα λογικό, όπως αναφέρθηκε στην επιστολή, η χρήση Α/Φ σε πτήσιμη κατάσταση σε σχέση με τα P-3B να είναι πιο οικονομική και ταχύτερη στην υλοποίησή της.

Περαιτέρω συζητήσεις με το USN το καλοκαίρι του 2013 κατέληξαν ότι το USN, λόγω δικών του ανελαστικών επιχειρησιακών απαιτήσεων (γεγονός που δείχνει και την επιχειρησιακή αξία των Α/Φ P-3), δεν θα μπορούσε να ικανοποιήσει το Π.Ν. με παροχή πτήσιμων Α/Φ. Έτσι, τον Οκτώβριο του 2013 το USN ενημέρωσε το Π.Ν. ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα προς παραχώρηση αεροσκάφη P-3C πριν από το τέλος του 2016, ενώ ένας μικρός αριθμός αεροσκαφών θα είναι διαθέσιμος προς παραχώρηση (ως EDA) τη διετία 2014-2015, τα οποία όμως θα είναι εκπαιδευτικά αεροσκάφη με υψηλούς κύκλους κόπωσης και χωρίς να διαθέτουν τακτικό σύστημα.

Η επανεκτίμηση και η νέα λύση

Λόγω αυτών των εξελίξεων η Lockheed Martin, με δικά της έξοδα, επανεκτίμησε την κατάσταση των Α/Φ P-3B και τα συνέκρινε με τα καταπονημένα P-3C του USN. Τον Νοέμβριο του 2013, μετά την ολοκλήρωση των μελετών απέστειλε νέα επιστολή στο Π.Ν., στην οποία εξηγούσε τα νέα δεδομένα (ότι δηλαδή τα P-3B του Π.Ν. ήταν σε καλύτερη κατάσταση από τα P-3C του USN), ενώ συγχρόνως παρέθετε μια συνοπτική δομή του προγράμματος με όλες τις εργασίες αποκατάστασης των Α/Φ να πραγματοποιούνται στη χώρα. Κάτι που δεν ήταν εφικτό στην περίπτωση των Α/Φ P-3C, όπου όλες οι εργασίες θα πραγματοποιούνταν στις ΗΠΑ.

Η νέα λύση παρουσιάστηκε επίσης λεπτομερώς στο Π.Ν. και δόθηκαν όλα τα απαραίτητα τεχνικά στοιχεία προκειμένου το Π.Ν. να προχωρήσει στη δική του εσωτερική αξιολόγηση για μια ακόμα φορά.

Η χρήση του P-3

Η ικανότητα εκτέλεσης αποστολών ναυτικής συνεργασίας αποτελεί σήμερα ύψιστη προτεραιότητα της χώρας, σε συνδυασμό με την ανακήρυξη της ΑΟΖ και της προστασίας των θαλάσσιων συνόρων (π.χ. λαθρομετανάστευση). Το P-3 χρησιμοποιείται, μέχρι σήμερα, από 18 χώρες, ενώ η συνεχής υποστήριξη και εξέλιξή του έχει καταστήσει δυνατή την επιχειρησιακή του αξιοποίηση από όλους τους χρήστες, συμπεριλαμβανομένου και του Αμερικανικού Ναυτικού, για τα επόμενα τουλάχιστον είκοσι πέντε χρόνια (έως το 2040).

Η Lockheed Martin είναι ο μοναδικός κατασκευαστής και φορέας σχεδίασης (Original Equipment Manufacturer and Design Authority) των Α/Φ P-3. Μέχρι σήμερα, εκτός της Ελλάδας, έξι ακόμα χρήστες έχουν υλοποιήσει ή υλοποιούν την αναβάθμιση και επέκταση ορίου ζωής των P-3 εκτελώντας το πρόγραμμα Mid Life Upgrade (MLU) –μεταξύ αυτών οι ΗΠΑ, Γερμανία, Νορβηγία κ.λ.π.–, ενώ έχουν παραδοθεί 51 αναβαθμισμένα Α/Φ, σε σύνολο 83 παραγγελιών.

Οι λύσεις που απορρίφθηκαν

Το Π.Ν. εξέτασε ενδελεχώς όλες τις πιθανές λύσεις για πάνω από τρία χρόνια. Εξετάσθηκαν εννέα διαφορετικοί τύποι (ATR-72, CN-235, C-295, S-3, Atlantique 2, Q-300, Q-400, P-3B, P-3C). Όλες οι άλλες λύσεις απορρίφθηκαν ως υποδεέστερες επιχειρησιακά και τεχνικά, καθ’ όσον όλα αυτά τα αεροσκάφη ήταν σαφώς υποδεέστερης κατηγορίας σε σχέση με τα P-3B που διέθετε και με τα οποία επιχειρούσε το Π.Ν. πριν από την καθήλωσή τους. Επιπλέον, για ένα νέο Α/Φ ναυτικής συνεργασίας θα απαιτείτο η απόκτηση και ανάπτυξη νέων υποδομών και ανταλλακτικών, καθώς και επίγειου εξοπλισμού, που είναι φυσικό να ανέβαζε ακόμα περισσότερο το κόστος μιας τέτοιας απόφασης.

Το πρόγραμμα

Το πρόγραμμα προσφέρει στο Πολεμικό Ναυτικό μια μακροπρόθεσμη λύση με την επέκταση του ορίου ζωής των Α/Φ για 15.000 ώρες πτήσης (πάνω από 30 χρόνια χρήσης). Η ΕΑΒ και άλλες ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες θα απορροφήσουν το 1/3 των συνολικών κονδυλίων του προγράμματος (άνω των 150 εκατ. δολαρίων), ενώ θα τους δοθεί η ευκαιρία να εμπλακούν ανταγωνιστικά σε παρόμοιες αναβαθμίσεις αεροσκαφών σε διεθνές επίπεδο.

Το χαμηλό κόστος συντήρησης των αναβαθμισμένων P-3, σε συνδυασμό με τα υπάρχοντα αποθέματα σε ανταλλακτικά και επίγειο εξοπλισμό, καθώς και εκπαίδευση (τεχνικών και πληρωμάτων), θα μειώσει στο ελάχιστο το κόστος χρήσης των Α/Φ, κάτι που έχουν διαπιστώσει όσοι χρήστες έχουν ήδη ολοκληρώσει παρόμοια προγράμματα.

Η αμερικανική κυβέρνηση εγγυάται το «δίκαιο και λογικό» των τιμών, καθώς και την πλήρη απεμπλοκή οιωνδήποτε ενδιάμεσων και αντιπροσώπων”.

 

 

 

 

SHARE