ΔΝΤ: Ιδιωτικές οι τράπεζες – Να πληρώσουν οι πλούσιοι – Απολύσεις στο Δημόσιο – Ελάφρυνση χρέους

ΕΥΣΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΝΤ.  Επιμένει για φοροδιαφυγή των πλουσίων και των αυτοαπασχολούμενων, για τη μη πτώση των τιμών εξ αιτίας των “κλειστών δομών επαγγελμάτων”, στις απολύσεις στο Δημόσιο αλλά και στην ανάγκη να υπάρξει ελάφρυνση χρέους.

Βασικός στόχος της στρατηγικής για το τραπεζικό σύστημα, που θα αναπτυχθεί έως τον Ιούνιο, θα πρέπει να είναι η άμεση επανα-ϊδιωτικοποίηση των τραπεζών. Αυτή είναι μίοα από τις επισημάνσεις της θετικής για την Ελλάδα έκθεσης του ΔΝΤ.

Η Ελλάδα έχει σημειώσει πρόοδο στη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της, έχει ήδη δεχθεί βοήθεια 173 δισεκατομμυρίων ευρώ από τους εταίρους της και πρέπει  να συνεχίσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ώστε να διασφαλίσει την ανάκαμψη της οικονομίας, υποστηρίζει στην έκθεσή του το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, μετά την ολοκλήρωση επίσκεψης αντιπροσωπείας του στη χώρα.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
Ενώ η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών αναμένεται να τις βοηθήσει να επιστρέψουν στις αγορές και να στηρίξουν την ανάκαμψη, υπάρχουν κίνδυνοι:
– Μια μεγάλη ανησυχία είναι να διασφαλιστεί ότι η μεγάλη εισροή δημόσιων κεφαλαίων δεν θα οδηγήσει σε αύξηση της κυβερνητικής επιρροής κα δεν θα δημιουργήσει προβλήματα ανισοκατανομής πίστης. Η Ελληνική εμπειρία στη διαχείριση κρατικών τραπεζών είναι ιδιαίτερα ισχνή, σημειώνει το Ταμείο, καλώντας να δημιουργηθεί ενισχυμένο επίπεδο διακυβέρνησης και εποπτείας. Βασικός στόχος της στρατηγικής για το τραπεζικό σύστημα, που θα αναπτυχθεί έως τον Ιούνιο, θα πρέπει να είναι η άμεση επανα-ϊδιωτικοποίηση των τραπεζών.

– Βασική προτεραιότητα για το τραπεζικό σύστημα είναι να περιορίσει και να αντιστρέψει την τάση στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, τονίζει το Ταμείο, χαιρετίζοντας τη δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης για δημιουργία πλαισίου για τις οφειλές των υπερχρεωμένων νοικοκυριών.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ,  ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ

Δεν υπάρχει περιθώριο για αύξηση των φόρων ή σημαντικές περικοπές δαπανών.
Το δημοσιονομικό πρόγραμμα για το 2013-2014 είναι απόδειξη της αποφασιστικότητας της κυβέρνησης να ευθυγραμμιστεί με τις δεσμεύσεις της στο δημοσιονομικό τομέα. Οι ευρωπαίοι εταίροι της Ελλάδας ανταποκρίθηκαν συμφωνώντας να μειώσουν το μεσοπρόθεσμο στόχο για το πρωτογενές ισοζύγιο από το 6,5% στο 4,5% του ΑΕΠ με επιμήκυνση της περιόδου προσαρμογής μέχρι το 2016. Όμως η Ελλάδα θα χρειαστεί επιπλέον δομική αναπροσαρμογή προκειμένου να πετύχει το δημοσιονομικό στόχο. Η βασική πρόκληση είναι να βρεθεί ένας τρόπος για την κυβέρνηση να το πετύχει χωρίς να αθετήσει την υπόσχεση αποφυγής περαιτέρω οριζόντιων περικοπών δαπανών.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

1. ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ- ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ

Για να υπάρξει επιτυχία, είναι κρίσιμη η βαθύτερη πολιτική δέσμευση για μεταρρύθμιση της φορολογικής διοίκησης. Για να «αποστειρωθεί» η φορολογική διοίκηση από τις ακόμη επίμονες πολιτικές παρεμβάσεις, βασικό βήμα εντός του επόμενου έτους θα ήταν η ενίσχυση της ανεξαρτησίας της, με τη χορήγηση νέων εξουσιών στη διαχείριση προσωπικού και προϋπολογισμού. Οι πρόσφατες αλλαγές αποτελούν σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Το Ταμείο επισημαίνει ότι θα πρέπει να παταχθεί η φοροδιαφυγή , να υπάρξουν δράσεις για μείωση των τιμών και να σπάσει το “ταμπού” με τις απολύσεις στο Δημόσιο.

Οι πλούσιοι και οι αυτοαπασχολούμενοι απλώς δεν πληρώνουν το δίκαιο μερίδιό τους, κάτι που οδηγεί σε υπερβολική εξάρτηση από τις οριζόντιες περικοπές δαπανών και τους υψηλότερους φόρους που επιβάλλονται σε αυτούς που λαμβάνουν έναν μισθό ή μια σύνταξη.

– Ενώ οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας προκαλούν σημαντική μείωση στους ονομαστικούς μισθούς, αυτό αντανακλάται πολύ περιορισμένα σε χαμηλότερες τιμές λόγω της αποτυχίας στην απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων και περαιτέρω άνοιγμα στον ανταγωνισμό. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που πολύ μεγάλο μέρος του φορτίου πέφτει σε μισθωτούς και συνταξιούχους.

Παράλληλα, ζητά δομικές μεταρρυθμίσεις, όπως τη μεταρρύθμιση στη φορολογική και δημόσια διοίκηση, την πώληση κρατικής περιουσίας, λέει “όχι” σε τεχνητές συνθήκες ανάκαμψης μέσω ελεύθερων ζωνών και έκτακτων στοχευμένων φοροαπαλλαγών και υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω ελάφρυνσης του χρέους. Παρότι θα χρειαστεί χρόνος για να ομαλοποιηθεί πλήρως η κατάσταση στην Ελλάδα, η κυβέρνηση έχει προχωρήσει πολύ στην προσπάθεια προσαρμογής. Υιοθετώντας τις κατάλληλες πολιτικές στο επόμενο διάστημα, κάτι που είναι προτεραιότητα, θα σηματοδοτήσει το σημείο αντιστροφής.

2. ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ – ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΝΕΩΝ

Το σχέδιο είναι, οι στόχοι στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα για μείωση προσωπικού στο Δημόσιο, να επιτευθχεί πρωτίστως μέσω εθελοντικών αποχωρήσεων. Αυτό είναι κατανοητό. Ωστόσο, δεν είναι αξιόπιστο, χωρίς περιορισμένες υποχρεωτικές απολύσεις, που θα επιτρέψουν την πρόσληψη νέου, μορφωμένου προσωπικού που θα πρέπει να αποτελέσει βασικό συστατικό στο σχέδιο για την αναβάθμιση του Δημόσιου τομέα. Το ταμπού κατά των απολύσεων πρέπει να ξεπεραστεί.
Παράλληλα, το Ταμείο ζητά τη διατήρηση και βελτίωση του δικτύου κοινωνικής προστασίας, με ενίχυση των προγαμμάτων εκμάθησης και στήριξης εισοδήματος για τους ανέργους, μοχλεύοντας τα κεφάλαια από Ε.Ε. όπου είναι διαθέσιμα.


3. ΔΟΜΙΚΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

H ισχυρή ανάκαμψη πρέπει να χτιστεί πρωτίστως στην εμβάθυνση των δομικών μεταρρυθμίσεων. Αυτό απαιτεί περισσότερο αποφασιστικές και φιλόδοξες προσπάθειες να πέσουν οι φραγμοί για την είσοδο σε επιμέρους αγορές, περιλαμβανομένων των «αδιαφανών» και χρονοβόρων διαδικασιών αδειοδότησης.

Επιπλέον, επισημαίνει, μεγάλη περιουσία παραμένει στα χέρια του κράτους. Η πρόθεση της κυβέρνησης να βελτιώσει το επιχειρηματικό κλίμα και να επιταχύνει τις αποκρατικοποιήσεις πρέπει τώρα να παράξει αποτέλεσμα.

ΤΙ ΠΕΤΥΧΕ Η ΕΛΛΑΔΑ
Η ύφεση στην Ελλάδα ήταν πολύ βαθύτερη από ότι αναμενόταν. Ωστόσο, σημειώνει, θα πρέπει να αναγνωριστούν και τα επιτεύγματα της χώρας:

Η πρόοδος στη δημοσιονομική προσαρμογή είναι εντυπωσιακή συγκρινόμενη με οποιοδήποτε διεθνές παράδειγμα, με σωρευτική βελτίωση κατά 10% του ΑΕΠ στο τέλος του 2013, εν μέσω συρρίκνωσης του ΑΕΠ πλέον του 20%.

– Η Ελλάδα έχει περιορίσει σημαντικά το κενό ανταγωνιστικότητας. Οι σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας έχει βοηθήσει στην αναπροσαρμογή των ονομαστικών μισθών και παραγωγικότητας σε επίπεδο επιχείρησης. Το ΔΝΤ υπολογίζει ότι η ψαλίδα ανταγωνιστικότητας, όπως μετράται σε κόστος παραγωγής ανά μονάδα εργασίας, έχει κλείσει κατά περίπου 2/3 από το 2010, ενώ το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών έχει υποχωρήσει σωρευτικά κατά περίπου 10% του ΑΕΠ.

Διατηρήθηκε η σταθερότητα του χρηματοοικονομικού τομέα, παρά τις σημαντικές ζημιές που συνδέονται με την αναδιάρθρωση χρέους και την έντονη αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων λόγω της βαθιάς ύφεσης.

SHARE